Toen ik dit boek kocht, had ik grote verwachtingen.  Ik ben een liefhebber van Scandinavische literatuur, maar dit boek heeft me toch teleurgesteld.  Ik heb moeite moeten doen om het uit te lezen.  Het boek is goed geschreven, er zijn wel wat onwaarschijnlijkheden maar zelfs daar heb ik overgelezen.  Wat me het meest teleurstelde, is de verhaallijn.  Het begint sterk, maar hoe verder het gaat, hoe langdradiger het wordt...  Nog 25 blz. te gaan... :)

Broer en zus Hammer schreven deel I van een nog te vormen reeks rondom hoofdinspecteur Konrad Simonsen, roepnaam Simon. Deze Simon is geen echte hoofdrolspeler, want de Deense politie brengt vele spelers in dit spel. Het spel is een zesvoudige moord die moet worden opgelost. De slachtoffers, die na hun dood nogal toegetakeld zijn, blijken allen pedofielen te zijn. Het zoeken naar de dader(s) wordt bemoeilijkt door de Deense pers en de Deense bevolking, die een hele hetze tegen pedofielen is begonnen. De thriller is aardig geschreven, maar bevat enkele tenenkrommende onwaarschijnlijkheden. Zo wordt een pedofiel met een stanleymes bewerkt en hij krijgt een heel gedicht op zijn voorhoofd gekerfd. Het enige wat eraan ontbreekt, is dat het elders op zijn lijf nog een braille is getatoeëerd. Ook is de samenwerking tussen politie en pers op zijn zachtst gezegd merkwaardig te noemen. De ontknoping is ook een anti-climax, na alle suspense die eraan vooraf ging. Lotte en Soren moesten kennelijk nog een beetje op gang komen. Zinnen als 'De regen had zijn jachtgebied schoongespoeld en de zon zette nu myriaden druppels in vuur en vlam ..' horen niet in een thriller thuis.