Aardige geschreven verhaal over een paar onthoofdingen in Twente. Nogal zeer voorspelbaar en heel makkelijk te lezen. Beetje simpel eigenlijk. Achterop staat : 'moord en mysterie in deze da vinci code in Twente' waar daar op slaat is mij echt een raadsel.

En in mijn jeugdboeken-revival kwam ook Oorlogswinter aan de beurt. Vroeger zo'n beetje alle boeken van Jan Terlouw gelezen. Toen vond ik dit best een heftig boek, later heb ik veel akeligere boeken over de oorlog gelezen. Nu vond ik het dan ook veel meer een kinderboek dan toen. Nog steeds best wel spannend, ook al wist ik nu al wie de verrader was. Michiel is een sympatieke hoofdpersoon. Het is leuk om eens een boek over gewone Nederlanders te lezen en niet specifiek over Joodse mensen. Niet alle gebeurtenissen in het boek zijn geloofwaardig (Het Koppelse Veer bijv.), maar andere dingen vond ik mooi geschreven. De fussilade van Michiels vader (het is alleen jammer dat die vader eigenlijk een personage van bordkarton blijft, als hij in het begin van het boek meer playtime had gehad, had je meer met hem meegeleefd) heeft grote invloed op het doen en laten van Michiel. Hij wil heel graag een verzetsstrijder zijn. Toch blijft hij op sommige punten heel erg denken als een kind, vooral betreffende de vermeende verrader Schafter. Ook mooi vond ik dat er verschillende keren behandeld wordt dat niet alle Duitsers slecht zijn, bij de bombardementen en bij het redden van broertje Jochem uit de dakgoot. Alles bij elkaar nog steeds een goed jeugdboek over de oorlog.

Leuk voor als je in twente woont of op vakantie bent geweest of wil gaan. Verhaal is niet bijsterssterk en hangt van toevalligheden in elkaar.