Ik heb deze reactie geschreven voor de leesclub van een ander forum in het onderdeel 'Na het lezen'. Bevat dus veel verwijzingen naar inhoud.

PAS LEZEN ALS JE HET BOEK GELEZEN HEBT!!!

Ik vind Nasleep een goed boek, echter: ik heb ook een paar puntjes van kritiek en zou het ook geen 5-sterren hebben gegeven. De start van Nasleep is ijzersterk. De gruwelijke moorden/lijken in de kelder en het nog levende slachtoffer (waarvan je je direct afvraagt of zij wel in leven zal blijven) spreken tot de verbeelding en doen de rillingen over je rug lopen. Na deze flitsende start, waren mijn verwachtingen voor de rest van het boek direct hooggespannen. Helaas werden die verwachtingen niet waargemaakt, want na een flitsende start, zakte het boek in en kabbelde het een tijdje voort. Ik vond het te langdradig en daar had het boek best wat ingekort kunnen worden om de snelheid en leesbaarheid te verhogen.

Sterk aan Nasleep zijn de goed uitgewerkte en duidelijk herkenbare personages. Alan Banks kwam op mij sympathiek en normaal over met, net als ieder mens, zijn sterke en zwakke kanten. Soms werd gerefereerd aan de eerdere delen van de Alan Banks-serie en ik miste hier en daar toch wat achtergrondinfo (zoals situaties/personen) uit de eerdere delen. Desondanks is het boek wel goed leesbaar zonder deze info.Maggie vond ik best een apart persoon, althans door de gemengde gevoelens die ze bij mij opriep. Maggie is het slachtoffer van huiselijk geweld en mishandeld door haar ex-man. Zij projecteert haar verleden op Lucy en ziet in haar ook een slachtoffer van mishandeling. Voor slachtoffers van huiselijk geweld, kun je alleen maar medelijden en begrip opbrengen. Dat was bij mij zeker het geval, maar ik vond haar ook ontzettend naïef in haar houding naar een bijna vreemde en dat riep bij mij irritatie op.Bovendien vond ik het vreemd dat ze eerst de politie door haar telefoontje op het spoor van de moorden zet om vervolgens de politie tegen te werken in het onderzoek door met journalisten te gaan babbelen. Projectie en 'vriendschap' vormde voor mij daarvoor onvoldoende motivatie.

Hetgeen mij het meest ergerde, was dat mijn e-book geen alinea's kende. Gaandeweg werd dit steeds vervelender. Zo was het onderscheid tussen de verschillende perosnages en momenten zeer verwarrend en dacht je soms met slachtoffer te maken hebben terwijl dader al aan het woord was en viel je van moordonderzoek ineens in een totaal ander thema. Dit bevorderde de leesbaarheid niet.

Meestal stoort het mij als mij in het begin al duidelijk is wie de dader is. In dit boek echter totaal niet. Dit omdat de personages goed uitgewerkt zijn en wel boeiend bleven. Plot was goed en vooral sterk uitgewerkt, ik bleef als lezer niet met vragen achter. Verhaal /thema en personages vond ik sterk in dit boek, de spanning minder. Vooral thema's als mishandeling en personages als slachtoffer van huiselijk geweld, leraren die niet deugen en die normaal gesproken veelal betrouwbaar zijn, maken het boek aantrekkelijk. Kortom: dit wordt zeker niet mijn laatste Peter Robinson-boek. De kennismaking is goed bevallen.