Met de Canadese minister-president aan zijn kant en Clay Zak, een professionele moordenaar op de loonlijst, heeft de megalomane zakenman Mitchell Goyette het alleenrecht verkregen op de energiebronnen van de Noordpool. In Washington komt onderzoekster Lisa Lane – biochemicus en vriendin van Dirk Pitt senior – op het spoor van een oplossing voor de opwarming van de aarde, waar ruthenium, een super-zeldzaam metaal, voor nodig is.

Dodelijke race naar de NoordpoolMaar Goyette wil dit helemaal niet want dat zou zijn zakelijke plannen in de war sturen. Hij wil namelijk koolzuur vloeibaar maken en het op de zeebodem ‘begraven’. Zak blaast het laboratorium van Lisa op, maar Pitt is hem op het spoor. Ze proberen elkaar de loef af te steken bij het vinden van ruthenium, waarbij ze op de Noordpool terechtkomen en op een schip stuiten dat in 1848 schipbreuk heeft geleden, tijdens de noodlottige expeditie van Sir John Franklin toen hij op zoek was naar de Noordwestelijke Doorvaart.

Een overweldigende taakOndertussen heeft Goyette’s ijsbreker een Canadees poolstation gesaboteerd door er de vlag van de VS te hijsen en hierdoor de VS en Canada op de rand van oorlog te brengen. Kunnen Pitt en zijn kameraden de duistere plannen van Zak dwarsbomen en tegerlijkertijd de wereld redden van zijn ondergang?

Vlot geschrevenDit is natuurlijk een fantasierijk verhaal. De flashback in het begin van het boek naar de expeditie van Franklin is intrigerend en goed gedaan. De meedogenloze, alhoewel ongeloofwaardige, actiescènes geven het verhaal genoeg tempo, tenminste als we eenmaal door een bepaalde hoeveelheid pseudo-wetenschap over afscheiding van koolstof heen zijn.

Voor de kennersHet boek is af en toe wat verwarrend. Bijvoorbeeld door de aanwezigheid van twee Dirk Pitts  – hoe kon hij in Brits Columbia neergeslagen worden en tegelijkertijd een een jonge vrouw in Washington redden? Toen besefte ik, maar Cussler-liefhebbers hadden dat natuurlijk al direct door, dat de zoon van Pitt ook meedoet in het boek. Eigenlijk is dit zowel absolute onzin als gewoon leuk leesvermaak, precies wat we zijn gewend van Cussler maar de niet kenners zullen zich wellicht even achter de oren moeten krabben.