De hoofdpersoon heeft een slim plan bedacht om rijk te worden. Hij koopt van rijke landeigenaren alle zielen die nog als horige boeren op hun lijst staan. Na een lange reis door Rusland hoopt hij met die lange lijst van de staat veel subsidie af te troggelen. Hoewel het thema grappig is kon de roman mij niet boeien. Dat zeker heeft te maken met de ellenlange beschrijvingen en uitwijdingen. De smaak was in de negentiende eeuw anders dan nu en daar moet een schrijver zich bij aanpassen. De vertaling (uitgave Het Spectrum) vond ik ook slordig. Toch staan er leuke fragmenten in. Zoals de herenboer die de grote en enige liefde in zijn leven laat lopen. Reden: haar vader spreekt hem als ‘jij’.  De herenboer verlaat haar huis beledigd.