Epische roman over de Zwitsers – Joodse familie Meijer. Vijf cruciale periodes in de Zwitserse en Europese geschiedenis vormen de achtergrond waartegen het lot van de Meijers – namelijk het einde van hun familiegeslacht- zich voltrekt. Salomon Meijer en zijn familieleden in de generaties na hem worden beïnvloed, of beter gezegd vaak tegengewerkt, door invloeden van buitenaf. Steeds wordt een nieuwe fase ingeleid door de komst van een ‘vreemdeling’ die een sturende werking op de verloop van zaken blijkt te hebben.

Hoewel de Joodse gemeenschap in Zwitserland bij aanvang van de roman omstreeks 1871 zowel door gedwongen omstandigheden als uit vrije wil erg hecht was, groeit de familie Meijer vervolgens steeds verder uit elkaar. Gedreven door liefde en ambitie, door keuzes voor eigen of voor andermans geluk. Met als dieptepunt het “verraad” van ambitieus warenhuisbezitter Francois die zich tot Christen laat dopen om een goede deal te kunnen bereiken.

De geest van (oud)oom Melnitz duikt voortdurend op om de familieleden lastig te vallen op momenten dat ze hun Joodse identiteit dreigen te verloochenen. Het is schipperen tussen trouw aan de eigen, vertrouwde tradities, normen en waarden en de noodzaak mee te moeten met de onvermijdelijke stroom der gebeurtenissen, zoals de WOI en WOII.

 Lewinsky, zelf Zwitser van Joodse afkomst, uit in de vorm van oom Melnitz (zoals de titel van de roman oorspronkelijk luidt, Melnitz) kritiek op het Joodse eigengewin en in het bijzonder op de Zwitserse Joden. In het al eeuwenlang zo democratische Zwitserland – ‘eilandje’ midden in het zieke Europa- lieten zij zich teveel welgevallen. Ze hebben zich te vaak als zwakkere partij opgesteld en hun stem niet laten gelden. Tegelijktertijd ook uit Lewinsky kritiek op het Zwitserse volk met hun democratie die niet veel meer blijkt te zijn dan schijntolerantie. Uit medogenloos zelfbehoud heeft het de neiging gevaar te zien in alles wat niet Zwitsers is en heeft het erbarmen met de zwakkere uit het oog verloren.

Een boeiend, mooi relaas dat wel wat wegheeft van de stijl van Dickens en dat in de verte doet denken aan Tolstojs’ eveneens zo politiek geëngageerde en geschiedrijkkundige Oorlog en vrede. Het wemelt van de personages- gelukkig ontbreekt een stamboom niet. Het lot van de familie Meijer mag óók een klassieker genoemd worden.

ik had me enorm veel van dit boek voorgesteld, mede door de vele lovende recensies

viel me uiteindelijk wat tegen, pakte moeizaam, halverwege begon het te boeien en kreeg ik de smaak te pakken.  Bl;ijf echter met een gevoel achter: was dit het nu??

Goed boek, maar niks voor mij. Klein frans dorpje met een verhaal. De personages zijn niet verrassend genoeg.