Goed. Het eerste deel van een trilogie. De moord is opgelost,maar men voelt dat men niet de juiste man heeft. Dit geeft aanleiding om de volgende boeken te lezen. Men ktijgt wel veel geschiedenis van de Noren in Amerika

Wat een belabberd verhaal is dit er zit geen spanning, geen voortgang niks in. Zoals ik bij deel 1 al schreef ben benieuwd wat deel 2 en 3 ons brengt nu weet ik dat ik aan deel 3 geen geld ga besteden.

Het verhaal gaat alleen maar over de 2 broers Lance en Andy die aan het jagen zijn in het bos. Daarbij komt Lance in gewetensnood en gaat zijn brein met hem op de loop.

Ik heb het boek nu een paar dagen uit maar kan nu al niet meer echt vertellen waar het over ging. Het heeft bij mij absoluut geen indruk achtergelaten.

'Als vervolgens een volslagen onschuldige wordt opgepakt, moet hij kiezen tussen familietrouw en politieplicht. Een knap geschreven thriller komt dan tot een nogal abrupt (open) eind.'

Zo eindigde ik mijn recensie van deel 1 van de Minnesota-trilogie van Vidar Sundstol. Met goede hoop begon ik aan deel 2, De doden. Na 120 pagina's van de 174 ben ik echter gestopt. Ik heb een engelengeduld met lezen, maar ook daaraan komt soms een eind. Sundstol heeft het voor elkaar gekregen. 120 pagina's oeverloos gemier en geneuzel, gecamoufleerd in een jacht (is het wel een jacht?) die de broers Lance (bosagent) en Andy (moordenaar) samen houden in de bossen van Minnesota. Daardoorheen geweven schier eindeloze, onbegrijpelijke terugblikken op een misdaad die 100 jaar geleden is gepleegd. Een verbod op dit soort zinloze flashbacks graag, nu! Ik werd er moedeloos en mistroostig van.

Hamvraag (die al halverwege deel 1 had moeten worden beantwoord): Waarom niet gewoon een vent zijn en je broer aangeven als hij iemand vermoord heeft? Nu zit er een onschuldige voor hem in de bak.

Deel 3 zal ik niet kopen, dat laat zich raden. Ook niet als het maar een tientje is.