|
|
Leka de hond Leka de hondLeka de hond vertelt het verhaal van Ben Edgeworth, een achttien jaar oude Amerikaanse jongen, en zijn opmerkelijke hond Leka. Samen varen ze in een catamaran, die Ben zelf gebouwd... |
|
|
Tussenspel Denemarken, de jaren zestig. Ondanks dat ze een aangenaam leven leidt als journalist en vertaalster en gelukkig getrouwd is met de chirurg Torsten Hammer, gaat Krista gebukt onder verdriet en... |
|
|
De bekentenissen van Kornel Esti |
|
|
Kieuwen Marco, de held in deze roman, is een jongeman die aquaria bouwt en het gedrag van vissen bestudeert. Hij lijdt aan longkanker en struint de rijke wijken van Rome af op zoek naar een vriendin. Dan... |
|
|
Ik ben niet bang ‘Net toen ik Salvatore bijna had ingehaald hoorde ik mijnzusje schreeuwen. Ik draaide me om en zag haar verdwijnen,kopje onder in het graan dat de heuvel overdekte.’Het is de heetste zomer van de... |
|
|
Zo god het wil |
Rome, 31 december 1999. In de stad, maar ook in het 'Woonpark van de Eilanden' bereiden alle inwoners zich voor op de laatste nacht van het millennium: een vrouw is van plan wraak te nemen op haar overspelige echtgenoot en diens vriendin, twee vrienden besluiten niet geheel vrij van de dope de avond samen door te brengen, een advocaat bestelt een dominatrix om zich flink te laten vernederen, een muzikant wil vrede sluiten met zijn ex-vrouw, een opa besluit aan zijn kleinzoon te demonstreren hoe je een vuurpijl met militaire precisie kunt richten op de vijand, een stel op hol geslagen hooligans bezoekt onuitgenodigd een feestje, een gigolo verwent een gravin op leeftijd, een vrouw die in de new age zit, nodigt mannelijk gezelschap uit.Het laatste oudejaar van de mensheid is geschreven als een Tarantino-film: rauw, flitsend, gestileerd, heftig, humoristisch en ontnuchterend. Ammaniti is een virtuoze verteller die met één pennenstreek een karakter neerzet, situaties schildert die zowel absurd als herkenbaar zijn en die alle verhalen van alle personages met elkaar weet te verbinden. De laatste avond van het millennium wordt een avond die iedereen zich zeker zal kunnen herinneren in het volgende millennium, en met de rust en vrede in het 'woonpark' is het om twaalf uur 's nachts dan ook snel gedaan…
|
03 jun 2010 Gemaakt door: AGNES.POESEN 'Bij kilometerpaal twaalf van de via Cassia, op nummer 1043, bevindt zich het Woonpark van de Eilanden. Niet ver van het centrum van Rome (slechts een kwartiertje met de auto!), is het ideaal voor iedereen die in de stad werkt en wenst te leven in een oase van exclusieve rust en vrede'Uit: de reclamefolder van 'Woonpark van de Eilanden' Rome, 31 december 1999. In de stad, maar ook in het 'Woonpark van de Eilanden' bereiden alle inwoners zich voor op de laatste nacht van het millennium: een vrouw is van plan wraak te nemen op haar overspelige echtgenoot en diens vriendin, twee vrienden besluiten niet geheel vrij van dope de avond door te brengen, een advocaat bestelt een domina om zich flink te laten vernederen, een muzikant wil vrede sluiten met zijn ex-vrouw, een opa besluit zijn kleinzoon te demonstreren hoe je een vuurpijl met militaire precisie kunt richten op de vijand, een stel op hol geslagen hooligans bezoekt onuitgenodigd een feestje, een gigolo verwent een gravin op leeftijd, een spirituele vrouw nodigt mannelijk gezelschap uit... . Het laatste oudejaar van de mensheid is een knap geschreven, flitsend, heftig, humoristisch en ontnuchterend vehaal. Ammaniti blijft voor mij één van de beste vertellers. Hij slaagt er in om de diverse personages en karakters nauwkeurig neer te zetten. Hij geeft de diverse situaties welke enerzijds overdreven en absurd zijn maar anderzijds ook herkenbaar op zijn typische manier weer. tags: verrassend, hilarisch, origineel 0 reacties Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |