Brug naar de hemel

Dit boek speelt zich honderden jaren na zijn voorganger af. dit was even wennen, maar ik was er snel aan gewend, en heb toen enorm genoten van het boek. Hier en daar vindt ik het een sleur worden, omdat er eigenlijk niet veel bijzonders gebeurd, in tegenstelling van het eerste deel. Het mooie aan deze serie is: Het eerste deel leert je meer over kathadralen (en sindsdien kijk ik met een ander oog ernaar) en dit deel leert je meer over het leven in die tijd. Van het verleden kunnen we leren in het heden.

Wat vooral bij blijft is de ontnuchterende realiteit dat mensen alle middelen aanwenden om het eigen gelijk door te drijven. Men kan zich afvragen of dit historisch waar is, maar we moeten niet ver in de huidige tijd rondkijken om herkenningspunten te vinden. We zijn nog altijd erfgenamen van onze voorvaderen. Prachtige beleving! Harde tijden.

Ken je dat gevoel dat je een boek hebt uitgelezen, en dat je vervolgens een beetje heimwee krijgt naar dat boek? Dat had ik met dit boek en z'n voorganger: de pilaren van de aarde. Dat heimwee-gevoel na 'pilaren' was snel opgelost doordat ik direct in brug naar de hemel kon beginnen, maar nu brug naar de hemel uit is het even balen :-).

Hoewel ik brug naar de hemel ietsje minder vond dan 'pilaren' heb ik weer heerlijk genoten van dit boek! Een heerlijk stukje Middeleeuwen waar je in kan duiken, en waar de pest en geneeskunde belangrijke rollen spelen. 

Ik heb wel het idee dat Follett bepaalde karakters heeft ge-copy-paste vanuit 'pilaren' naar dit boek. Alsof dezelfde personages nu een ander avontuur beleven. Dus: Jack=Merthin, Aliena=Caris, William=Ralph, Regan=Petranilla enzovoort. Ik vraag me af of andere lezers dit ook zo hebben ervaren.

Dit neemt echter niet weg dat het heerlijk was om van Folletts vertelkunsten te genieten. Je zou bijna jaloers worden op mensen die deze boeken nog niet hebben gelezen omdat ze deze twee heerlijk pillen nog voor de boeg hebben...