|
|
In de Tusschentijd In de Tusschentijd is een hard boiled roman, met satirische, absurdistische en surrealistische trekken en spannende actie scenes over het thema tijd.FragmentHet voelde als verraad om weer voedsel... |
|
|
De vele kleuren van de liefde Het thema van deze eerste roman van de schrijver Jacques Hermelijn gaat over jongeren met gemengd familiebloed die worstelen met hun culturele identiteit. De schrijver was plaatsvervangend... |
|
|
Man en zijn hobby Het moest er een keer van komen: ik heb een Montblanc gekocht, een balpen. Een mooie pen, ik kan niet anders zeggen. Helemaal blingbling. Hij ligt lekker in de hand, en hij schrijft goed.Toch... |
|
|
De macht over het stuur Het leven van Ronnie heeft zo op het oog een beperkte horizon: zijn crossauto, bier, meisjes en zijn werk als hulpje in de bouw. De gebruikelijke branie van hemzelf en van de jongens met wie hij... |
|
|
De hemelrat |
|
|
Morgen zijn we in Pamplona Danny staat in de regent e liften. Hij Himoet dit oude leven verlaten, als in een roes gaat hij een onbestemde toekomst tegemoet. Robert is op weg naar Pamplona voor zijn jaarlijks uitje naar het... |
Gedurende één lange met alcohol doordrenkte carnavalsnacht is niemand wie hij is, iedereen is verkleed en speelt een rol. Ralf was vroeger een schipperskind en zet nu als veerman de carnavalsgasten over naar de overkant van de nacht. Maar, zegt een als pater verklede man tegen Ralf, tijdens Vastelaovend ben je niet verkleed als iemand anders, tijdens Vastelaovend ben je eindelijk jezelf.
In de drukke straten van Venlo en in de volle cafés en bars houdt Ralf minutieus zijn score bij van biertjes, jenever en andere opwekkende middelen. Met zijn schippersbenen houdt hij het net zo lang vol als de meest doorgewinterde carnavalsvierders. Hij ontdekt dat het feest niet alleen gaat over drank en seks in een donker portiek. Af en toe denkt hij aan thuis, aan zijn vriendin Sara en haar kinderen. Sara, die als schoolmeisje al verliefd op hem was. En die hij zevenentwintig jaar later weer tegenkwam in de supermarkt als alleenstaande moeder met vier kinderen. Vanaf dat moment besluit hij haar bij te staan en samen met haar de kinderen te verzorgen.
Tegen de kleurrijke achtergrond van de Vastelaovend ontvouwt zich het verhaal van een man die niet alleen de dieperliggende lagen van het feest ontdekt – de warmte, de saamhorigheid, de serieuze ondertoon van de gein en dwaasheid - maar die ook beseft dat hij zichzelf is kwijtgeraakt in de zorg voor het gezin.
Uiteindelijk vindt hij zichzelf terug, bijna zoals de pater voorspelde
|
06 feb 2012 Gemaakt door: Andreo De schrijver Jan van Mersbergen wist met zijn boek zowel de jury van De librisprijs als die van de Gouden uil te imponeren. Deze talentvolle auteur leerde ik kennen door zijn onvolprezen boek Morgen zijn we in Pamplona, één van de sterkste Nederlandse romans die ik de laatste jaren gelezen heb. Het verhaal wordt héél sober weergegeven, maar het roept een spanning op waar je kippenvel van krijgt. Het boek gaf me als lezer een uppercut van jewelst. Het hoofdpersonage was dan ook niet voor niets een bokser! Met vaak korte, hamerende zinnen die ontdaan zijn van sentiment en op het eerste gezicht niet zo bijzonder lijken bouwt hij een daaronder broeiend verhaal op. Diezelfde schitterende stijl bepaalt ook weer de sterkte van Naar de overkant van de nacht. Het is carnaval in Venlo, de beruchte en beroemde vastelaovend. Ralf, verkleed als veerman en met een kalender om zijn nek waarvan hij bij elk biertje een nummertje afscheurt, gaat de nacht tegemoet met als doel die te trotseren. De figuren die hij ontmoet, om van de ene naar de andere kant van de nacht te varen krijgen kleurrijk gestalte. De gewoonlijk zo plichtsbewuste Ralf wordt stilaan ladderzat, maar in de minder nevelige momenten laat de schrijver hem reflecteren op zijn problemen thuis. Van Mersbergen beschrijft de vastelaovend op een indringende, fascinerende manier. Je wordt meegesleept in een verhaal met contrasten. Saamhorigheid en eenzaamheid. Feestvreugde en intense verwarring, vreugde en verdriet. Het boek laat verschillende facetten van de vastelaovend zien, maar ook de interne oorlog die de hoofdrolspeler Ralf voert met zichzelf. In de hoop zijn gedachten en leven weer op orde te krijgen. Kunstig zijn de verschillende verhaallijnen met elkaar verweven. Van Mersbergen beschrijft de liefde van Ralf voor zijn vriendin Sarah en de kinderen, maar ook de moeilijkheden en het verdriet dat hij met zich meedraagt. Steeds dieper dringen we door tot de ware aard van carnaval en de zielenroerselen van Ralf. De vertelling verspringt ook vaak in de tijd. Het ene moment staat hij aan de toog in een dampende kroeg, de volgende alinea is hij thuis bij Sara, meteen daarna staat hij op de boot van zijn ouders om weer terug te keren in het heden. Maar geen nood de schrijver houdt je wel bij de les. Dit bijzonder knappe boek heeft me Morgen zijn we in Pamplona niet kunnen laten vergeten maar ik zou toch héél blij zijn, indien hij minstens één of liever twee nominaties zou kunnen veroveren. André Oyen Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |