Grenzeloos

Ik kon na het lezen van het boek “ademloos” niet wachten om met grenzeloos te beginnen. Je wilt zo graag weten hoe het verder gaat met Kim en Balou. En wie is Jan? Het is een autobiografisch boek, een liefdesroman maar het is ook heel spannend en direct. Je weet dat het goed af gaat lopen, want je hoort en leest gelukkig veel over Kim Moelands. Ze leeft en dat schreeuwt ze uit. En dat mag ze want wat een strijd….met haar ziekte, onbegrip, procedures en met de tijd. Want ze heeft steeds minder tijd en lucht. Dan wordt er gebeld, er zijn longen. Alles wordt in het werk gesteld voor de operatie. Vervolgens gaat het niet door en dat gebeurt niet één keer maar vaker. Ik was bijna net zo teleurgesteld als Kim zelf. Je zou bijna je eigen longen willen geven.

Het boek bestaat uit twee delen; de tijd voor en de tijd na de longtransplantatie, want na de operatie is ze nog lang niet klaar. Ze beschrijft heel treffend hoe ze met haar nieuwe lichaam om moet leren gaan, accepteren en vertrouwen. En genieten. Ze heeft gelukkig een hele lieve man die voor haar zorgt en opkomt als ze het zelf niet meer kan. Onmisbaar in deze strijd.

Nu nog de strijd winnen met de politiek, want er zijn nog steeds te weinig donoren. Het ADR systeem mag er wat mij betreft morgen komen. Het donorformulier dat in het boek zit hoefde ik niet meer in te vullen, ik wil donor zijn zodat ik na mijn dood mensen kan helpen. Het nummer “leef” van Dik Hout, wat ik dankzij het boek kon downloaden, staat ook nummer één op mijn iPod (het boek dus kopen voor 1 mei, want na die tijd kan het niet meer).

Wat het boek mij persoonlijk, als verzorgende in een verpleeghuis, ook heeft meegegeven is dat (en ik citeer) “bepaalde uitspraken tussen neus en lippen door, het hele leven van een patiënt op zijn kop kunnen zetten. De kern is dat een patiënt geen object is maar een mens. Van vlees en bloed, maar ook van zoveel meer.” Ik ben me hier nog meer bewust van en raad het boek zeker aan aan mensen die in de zorg werkzaam zijn.

Kim heeft een open manier van schrijven, ze neemt je in deze persoonlijke boeken mee in haar wereld, je mag meekijken en lezen. Het verhaal wordt nog persoonlijker door de foto’s die erin staan. Ik ben heel benieuwd naar haar andere boeken “verdieping” en “weerloos”. Deze zijn niet autobiografisch maar geschreven in de periode dat Kim zelf ziek en herstellend was van de operatie. Dat maakt het extra bijzonder om ze te lezen. Van mij mag ze zeker blijven schrijven…© Diane Kooistra ww. theSword.nl