Het huis van Zijde

Voor het eerst sinds de dood van Conan Doyle, de geestelijk schepper van Sherlock Holmes, verschijnt er weer een boek met dit markante personage in de hoofdrol. Ondanks dat ik nog nooit een Holmes verhaal heb gelezen, had ik toch wel hoge verwachtingen van dit boek. En gelukkig is dit boek ook hetgene wat ik ervan verwacht had. Het personage van Sherlock Holmes zorgt ervoor dat je van de ene verbazing en mysterie zo doorrolt in de andere. De schrijfstijl is eigenlijk heel sierlijk te noemen en Horowitz weet dan ook perfect dingen te omschrijven en sfeer/mysterie in het verhaal te stoppen. Dat maakt het lezen van dit boek tot een heel avontuur met tastbare sfeer van de 19de eeuw. Het enige minpuntje is dat er veel personages om de hoek komen kijken die eerder in een Holmes verhaal voorkwamen. Als je die verhalen niet hebt gelezen, dan mis je wel enkele zinsspelingen. Maar omdat ze op de achtergrond blijven, is het verhaal wel goed leesbaar voor beginnende Holmes lezers.

Het huis van zijde door Anthony Horowitz is een eerbetoon aan sir Conan Doyle. Het verhaal begint met de overpeinzingen van dr. Holmes waarom dit verhaal nu pas wordt gepubliceerd. Het huis van zijde speelt zich af in Londen aan het eind van de negentiende eeuw. Een onverwachte bezoeker, kunsthandelaar Edmund Carstairs roept de hulp in van Sherlock Holmes. Hij wordt al een paar weken achtervolgd door een man met een platte pet van de plattepettenbende. En dan volgt al snel een aantal verschillende gebeurtenissen. Holmes maakt regelmatig gebruik van informatie door straatjochies maar als Ross, één van de straatboefjes die Holmes helpt op een afschuwelijke manier wordt vermoord, voelt Holmes zich hier volledig verantwoordelijk voor. Hij zet alles op alles om de moordenaar(s) te vinden.

En dan ontrafelt zich een complot dat zijn weerga niet kent, en zijn mensen niet de mensen zoals zij zich voordoen.

Het boek kent prachtige omschrijvingen van gebied, sfeer en misdaad. Mooie zinnen die zich lenen om voorgelezen te worden. Ik probeerde langzaam te lezen, maar toen het erg spannend wordt ging dat niet meer, ik wilde weten hoe het einde was. Ik geef het boek 5 sterren, het boek is een eerbetoon aan sir Conan Doyle en het is fantastisch geschreven.