|
|
Het korte maar wonderbare leven van Oscar Wao Oscar Wao is een aardige jongen uit een Dominicaanse wijk in New Jersey die kampt met overgewicht en liefdesverdriet. Hij droomt ervan de Dominicaanse Tolkien te worden en, vooral een vriendin te... |
|
|
Leka de hond Leka de hondLeka de hond vertelt het verhaal van Ben Edgeworth, een achttien jaar oude Amerikaanse jongen, en zijn opmerkelijke hond Leka. Samen varen ze in een catamaran, die Ben zelf gebouwd... |
|
|
Tussenspel Denemarken, de jaren zestig. Ondanks dat ze een aangenaam leven leidt als journalist en vertaalster en gelukkig getrouwd is met de chirurg Torsten Hammer, gaat Krista gebukt onder verdriet en... |
Barcelona, elfde eeuw anno Domini. Twee levens vol ambitie, liefde en drama.
Het ene is dat van de jonge boer Martí Barbany, die zich als negentienjarige in de stad vestigt om aan schrijnende armoede te ontkomen. Eerst is hij overweldigd door de eindeloze hoeveelheid mogelijkheden en kansen die de stad biedt, dan weet hij er goed gebruik van te maken. Hij wordt een welvarend en ten slotte een vooraanstaand man, een waardige partij voor een jonge edelvrouw. Maar zijn succes roept afgunst op…
Het andere is dat van de graaf van Barcelona, dat verweven raakt met dat van Martí. Ramón Berenguer I stort de stad met zijn overspelige acties in een politiek wespennest. Zijn liefdesaffaire met gravin Almodis de la Marca veroorzaakt heftige botsingen met omringende graafschappen en met de Paus. De vrede komt er zelfs door op het spel te staan.
Ik geef je de aarde combineert op magistrale wijze fictie en historisch feit, tegen een levendige schildering van een vroegmiddeleeuwse stad, waar afstamming, intriges, economische belangen en religieuze overtuigingen zorgen voor intense emoties: vriendschap, passie, afgunst, eer en wraak.
|
11 dec 2010 Gemaakt door: swanna Misschien waren mijn verwachtingen wat te hoog gespannen, ik vond dit boek wat tegenvallen. Het verhaal was best wel goed en spannend. Maar vooral het voortdurende gezwollen, hoogdravende taalgebruik ('Edele vrouwe, vergeeft u deze nederige dienaar dat hij de euvele moed heeft u aan te spreken' etc.) ging me op een gegeven moment tegenstaan. Ik snap wel dat de schrijver (of de vertaler) probeert om een authentieke middeleeuwse sfeer te scheppen, maar op mij werkte het storend. Daarbij vond ik de beschrijving van de mensen erg clichématig, ik zag geen mensen van vlees en bloed. De goeden waren wel héél erg volmaakt goed en ook nog heel erg mooi. En de schurk was niet alleen door en door slecht en doortrapt, maar ook nog heel lelijk en vadsig dik. Ik heb het boek helemaal uitgelezen, omdat ik toch wilde weten hoe het allemaal af liep (volmaakt goed natuurlijk....). Maar een tweede boek zal ik van deze schrijver, in tegenstelling tot Falcones, niet lezen. tags: spannend, teleurstellend 0 reacties Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |
|
07 sep 2010 Gemaakt door: Paulus
“Ik geef je de aarde” is een epische roman over het leven in het vroegmiddeleeuwse Barcelona” staat op de achterkant te lezen, en niets is minder waar. Het verhaal gaat over de arme boerenzoon Marti Barbany die zich vestigt in Barcelona., en zich op weet op te werken tot een “stadsburger”, een welvarend en gerespecteerd man. Zijn leven wordt verweven met de Graaf van Barcelona, Ramon Berenguer I. en zijn raadsheer Bernat Montcusi. Waar Marti staat voor eerlijkheid, respect, medemenselijkheid en oprechtheid, staat Bernat in dat alles aan het tegenovergestelde daarvan, niet in de laatste plaats om zijn aanzien, macht en rijkdom te vergroten. Marti is om zaken te doen afhankelijk van de goodwill van Bernat. Deze ziet in Marti (terecht) een veelbelovend zakenman. De liefde tussen Marti en de stiefdochter van Bernat, Laia, loopt als een rode draad door het boek. Wanneer Laia (door haar stiefvader tot wanhoop gedreven), zichzelf het leven beneemt, komen de verhoudingen tussen Marti en Bernat in een ander perspectief te staan. Ondertussen komt de graaf van Barcelona in ongenade bij zijn grootmoeder, Ermesinde., Vrouwe van Carcassonne, doordat hij Almodis, de vrouw van de Graaf van Toulouse, schaakt en met haar gaat samenwonen en zelfs kinderen krijgt. Uiteindelijk zal in een rechtszaak blijken of ook in het Barcelona van 1091 het recht zal zegevieren.
Het is moeilijk dit boek (700 pagina's) in het kort samen te vatten. Er gebeurt zoveel en de verhaallijnen zijn knap met elkaar verweven. De vele dialogen zijn snel, en de zinnen zijn van bijna ouderwetse makelij. (Llorens schreef dit boek toen hij al dik in de 70 was). Soms doet zijn taalgebruik Dickensiaans aan. In het begin maak je in rap tempo kennis met bijna alle personages, hetgeen verwarrend zou kunnen zijn, ware het niet dat er een 'lijst van personages' wordt meegeleverd. Llorens weet echter ook heel subtiel elk personage opnieuw te introduceren zodat je meteen weet wie het is. Als je niet iemand in de buurt hebt om het licht uit te doen, laat je je meeslepen in het verhaal en lees je het verhaal in 1 keer uit. Kortom: dit boek zou (gelezen) in iedere boekenkast moeten staan. tags: aangrijpend, indrukwekkend, spannend, verslavend, deskundig 0 reacties Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |
|
25 aug 2010 Gemaakt door: ninabrugman Van dit soort historische romans mogen ze er meer schrijven. Ik had in het begin wat moeite met inkomen door het wat bombastische taalgebruik, maar als je daar eenmaal aan gewend bent en weet wie nu precies wie is leest het als een trein. Helemaal een aanrader als je Catalonië en de Languedoc een beetje kent. Erg levendig beschreven allemaal! Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |
|
25 aug 2010 Gemaakt door: Rosanne Heerlijk leesboek: de lotgevallen van een jongen van het platteland die opklimt naar invloedrijke koopman in het Barcelona van de 11e eeuw. Veel intrige, liefde, avontuur, een een stukje geschiedenis. Het boek doet denken aan de kathedraal van de zee van Ildefonso Falcones: Beide boeken zijn groot favoriet bij mij. Wat doet boek voor heeft op Kathedraal van de Zee is dat de auteur minder langdradig uitweidt over de geschiedenis, waardoor het makkelijk doorleest tags: ontroerend, spannend, bijzonder, origineel 2 reacties - Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) Kieke - 25 aug 2010 Griebels! Ik heb dit boek al een hele lange tijd in de kast staan. N.B. naast mijn geliefde Kathedraal van de Zee. Dankzij jouw recensie ga ik hem nu toch echt snel lezen! |
|
21 aug 2010 Gemaakt door: Paulus Net waar ik aan toe ben :-) Heb net "Het boek van de kinderen"(Byatt) gelezen, had meer verhaal verwacht en leg nu "De club Dumas"(Llorens) weg omdat ik de vaart mis. "Ik geef je de aarde pakt me al op de eerste blz. je valt zo in het verhaal, dat stroomt maar door. Heerlijk, dat is waar lezen voor bedoeld is ;-) Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |