Komt een vrouw bij de dokter filmeditie

In eerste instantie wilde ik dit boek niet lezen. Door de gemengde reacties op dit boek en ook op de film was ik bang dat ik me heel erg zou gaan ergeren aan de hoofdpersoon.  Uiteindelijk heb ik toch maar besloten om het eens een keer te lezen. En ik ben blij dat ik dat gedaan heb. Ik vond het werkelijk een prachtig boek.

Het verhaal wordt verteld vanuit het oogpunt van Stijn. Zijn vrouw Carmen krijgt te horen dat zijn kanker heeft en dat zijn niet lang meer zal leven. Ze proberen het samen zo goed mogelijk te verwerken. Ieder op hun eigen manier. Toen de film uitkwam, werd er heel erg de nadruk gelegd op het vreemdgaan van Stijn. Ik heb de film niet gezien, maar dat is de reden waarom ik het boek niet wilde lezen, omdat ik bang was dat ik me ging ergeren aan Stijn, die alleen maar aan zichzelf denkt terwijl zijn vrouw ziek is. In het boek is daar eigenlijk helemaal niets van terug te vinden. De nadruk ligt echt op het feit dat hij zijn vrouw zo veel mogelijk wil steunen. Ja, hij gaat vreemd, maar dat is op de een of andere manier ook te begrijpen.

Het was wel even wennen aan het taalgebruik. Het wordt af en toe zeer expliciet verwoord. Maar dat is niet storend. Wat ik af en toe wel een beetje storend vond zijn de hokjes waarin de verschillende locaties en personen extra uitgelicht worden. Dat had er van mij wel uitgemogen. Het is een boek dat je in een ruk uitleest. De zakdoekjes moet je wel naast je hebben liggen. Ik huil niet vaak bij het lezen van een boek, maar dit is het eerste boek ooit waar ik me ook niet echt in heb kunnen houden.

Er komt een vrouw bij de dokter. Het is een verschrikkelijk verhaal maar realiteit.

Heb het boek gelezen en de film gezien. Mijn mening is dat dit de eerste Nederlandse film is waar echt verhaal in zit en wat waargebeurd,Iedergeval er zullen er wel meer zijn maar ooit gedacht dat zelfs Jongens in de Bioscoop zaten te huilen ! Dat houd dus in dat het goed en meelevend geschreven is.

Dit is een heel erg aangrijpend verhaal en ik hoop dat het me nooit zal overkomen. Maar wie weet hoe hij of zij in zo een situatie zal reageren? Daardoor wordt je doorheen het boek met sympathie gevolgd door antipathie vervuld als het over Stijn gaat. Vaak worden de gebeurtenissen of dialogen bot en recht voor de raap omschreven. Dat is eventjes wennen, maar een traantje heb ik op het einde van het verhaal toch wel geplengd. Een heel mooi boek!