De laatste nacht in Twisted River

De as zat in een bus waarin eerst Amos' New York Steak Spice had gezeten - de oorspronkelijke ingrediënten waren zeezout, peper, kruiden en specerijen -, een bus die de kok op zijn favoriete vleesmarkt in de buurt van Toronto moest hebben gekocht .... Nadat hij de as van zijn vader erin had gedaan was er nog wat ruimte over voor kruiden en specerijen, die hij er dan ook maar bij had gedaan. Als bij de douane iemand hem ernaar zou hebben gevraagd - als iemand de bus zou hebben opengedraaid en zijn neus erin zou hebben gestoken -, zou het gewoon naar vleeskruiden hebben geroken. (Misschien zou de douanebeambte wel hebben moeten niezen, van alle peper!)... Hoe toepasselijk, dat de overblijfselen van de kok in een bus Amos' New York Steak Spice waren beland!

Als de zoon van een kok van een houthakkerskamp in New Hampshire een beer op zijn vader ziet zitten, slaat hij die beer keihard met een immens grote koekenpan. Dood. Alleen is het geen beer, maar een langharige, te mollige Indiaanse, die ook nog de vriendin is van de plaatselijke politieagent, die als hobby het neerschieten van Franse, dronken houthakkers heeft. De kok en zijn zoon vluchten naar Boston, naar Vermont, naar Toronto. Weg van die politieman. John Irving heeft weer een magistraal boek geschreven over de rariteit die mens heet. "De laatste nacht in Twisted River" beschrijft de opkomst van een groot schrijver, met alle ups and downs. Op wie lijkt die schrijver ook al weer? Voor een liefhebber van Irving, die ik ben, is het een must. Voor u? Kom er zelf maar achter. En kijk bij het lezen uit voor beren op de weg!