61 Uur

De lezer komt binnen met precies 61 uur te gaan voordat… we weten het nog niet maar het moet iets vreselijks en crimineels zijn, en de klok tikt.

 Een small-time advocaat heeft een afspraak in de nieuw gebouwde gevangenis bij Bolton, een plaatsje in South Dakota. Het is midden in de winter, bitter koud, en buiten ligt overal sneeuw. De advocaat ontmoet een niet zo intelligente gevangene, die een uit het hoofd geleerde rij instructies opdreunt. De advocaat stampt ze in zijn hoofd en onthoudt ze allemaal, en rijdt dan weer naar huis om ze door te geven aan Plato, een grote, internationale crimineel die hofhoudt in Mexico. Drugshandel is Plato’s expertise, en hij is stinkend rijk en extreem meedogenloos. Hij is ook maar 1.40 m lang. Hij heeft geen afwijkingen of misvormingen, hij is gewoon een heel klein uitgevallen testosteronbommetje. Maar waag het niet er iets over te zeggen, want dan word je de volgende dag wakker in het ziekenhuis met je beide voeten en een stuk van je benen geamputeerd, zodat je precies zo lang bent als hij.

De weg is glad, en de advocaat, die zijn instructies voor zich uit mompelt, slipt op een bevroren brug juist als er een bus vol oude mensen op een dagtochtje hem tegemoetkomt. De bus slipt ook. Maar veel ernstiger, en hij eindigt total-loss in de berm. Jack Reacher zit toevalligerwijze ook in de bus: hij heeft de chauffeur betaald om mee te mogen rijden naar Mount Rushmore. Nu gaat hij, met alle oude mensen, naar Bolton. De buspassagiers worden ondergebracht bij bewoners van de stad, totdat er een nieuwe bus gestuurd kan worden. Dat duurt even, want door het strenge winterweer is Bolton min of meer van de buitenwereld afgesloten. Reacher zit dus ook een paar dagen vast in Bolton, hij logeert een nachtje bij Andrew Peterson, de uiterst capabele second-in-command van hoofdcommisaris Holland van de politie van Bolton. Chief Holland wordt gerespecteerd, maar sinds hij na de dood van zijn vrouw met een bijna-volwassen dochter is achtergebleven is hij niet meer de man die hij was.

Zoals het Reacher betaamt, raakt hij direct betrokken bij wat er in Bolton allemaal gebeurt. Bolton is een stadje waar meer aan de hand is dan op het eerste gezicht: er is een groep bikers, meth-gebruikers, die hun kamp hebben opgeslagen aan de stadsgrenzen, in een oude verlaten militaire installatie die met enig mysterie omgeven is. Ze gebruiken de drug niet alleen, ze fabriceren hem waarschijnlijk ook, en bij een transactie tussen een van de bikers en een afnemer (een Rus die naam probeert te maken in de meth-handel) is alles gezien door Janet Salter, een bewoonster van Bolton die in de zeventig is en die het als haar morele plicht ziet om te getuigen, ookal is dat voor haar heel gevaarlijk. Janet Salter is, zo merkt Reacher als hij maar eens met haar gaat praten, veel meer dan een broos omaatje. Ze is een heel slimme dame: ze heeft jarenlang college gegeven in Cambridge en is bibliothecaris geweest in de Bodleian, en ze snapt maar al te goed welke gevaren er aan haar beslissing kleven. Ze wordt echter goed bewaakt door een hele batterij politieagenten. Vier vrouwelijke agenten wonen ongeveer bij haar in: twee voor ‘s nachts en twee voor overdag.

Het politie-apparaat in Bolton is verdubbeld sinds de gevangenis er gebouwd is: een geweldige bron van inkomsten voor de stad, vooral ook met al die gevangenenbezoekers die moeten overnachten en eten, en die er enthousiast hun geld uitgeven. Maar die medaille heeft maar liefst twee keerzijdes: de ene is dat de nieuwe helft van de agenten niet goed getraind is en dat de hoofdcommisaris de nieuwe agenten lang niet goed genoeg kent en beheerst. De tweede is dat als de sirenes afgaan in de gevangenis, alle politieagenten uit hun handen moeten laten vallen waar ze op dat moment mee bezig waren en dat ze erheen moeten. En dat ze in dat geval dus Janet Salter onbewaakt achter moeten laten.

Plato is het meesterbrein achter de meth-operatie van de bikers die in de verlaten militaire installatie buiten Bolton hun kamp hebben opgeslagen. Plato geeft ook opdracht om de advocaat te vermoorden, en hij wil natuurlijk ook Janet Salter het zwijgen opleggen. Degene die de opdracht moet uitvoeren lijkt echter niet heel erg op te schieten. De advocaat is op een gegeven moment wel doodgeschoten (in zijn auto, en hij is zelf gestopt, heeft zijn raampje opengedraaid en zijn radio zacht gezet om te communiceren met wie zijn moordenaar is gebleken) maar het lukt de huurmoordenaar almaar niet om Janet Salter te pakken te krijgen, zelfs niet als er een opstand in de gevangenis uitbreekt. En dat komt omdat Reacher zijn intrek bij Janet heeft genomen en hij haar met zijn leven bewaakt. Wat voor hem nog niet meevalt: Janet kijkt met al haar levenservaring en mensenkennis dwars door hem heen. Ze aarzelt ook nog eens niet om hem confronterende vragen te stellen of beangstigende observaties over zijn karakter hardop te zeggen.

Reacher probeert ondertussen, door zijn oude contacten bij het leger in te schakelen, uit te vinden wat de militaire installatie is waar de bikers zich in verschanst hebben. Hij komt er zo achter dat zijn vroegere eenheid, 110th MP division, nu geleid wordt door een vrouw, majoor Susan Turner, en hij vindt haar stem zo aantrekkelijk dat hij er gedachten bij krijgt. Hij weet niets van haar en ze wil hem ook niets over zichzelf vertellen. Ze wil hem echter wel helpen, en ze weet boven tafel te krijgen dat de militaire installatie een oude vliegbasis is. Het vermoeden bestaat dat er ook een heel groot ondergronds complex onder verborgen ligt, waar dan het meth-lab in zou moeten zitten. Reacher besluit de bikers maar eens met een bezoekje te vereren, en hij merkt tot zijn verbazing dat ze op het punt staan te vertrekken. Ze hebben ook nog eens alles heel netjes gemaakt: alle sneeuw is van de weg af en nergens ligt vuil. Dit moeten de meest hygiënische bikers ter wereld zijn. Reacher gluurt in een van de gebouwen op het terrein en ziet binnen al evenveel netheid. Binnen zit ook een jonge vrouw, die bij Reacher een gevoel van herkenning oproept, maar hij kan haar niet plaatsten. Misschien is ze gewoon een South Dakotan: blond, tanig en bestand tegen kou.

Het vertek van de bikers lijkt goed nieuws voor Bolton, maar Reacher is er niet zo zeker van: hij heeft sterk de indruk dat de militaire installatie als een huis dat je in de verkoop zet, is schoongemaakt en opgeknapt voor een volgende crimineel. Ondertussen is Plato de Mexicaan in zijn privé Boeing 737 gestapt om de boel in South Dakota persoonlijk te overzien. Het uur U nadert (de 61 uur verstrijken gestaag) en Janet Salter is nog steeds niet dood: de huurmoordenaar krijgt het maar niet voor elkaar door de aanwezigheid van die lastige ex-militair. Plato besluit dan dat Reacher er ook aan moet geloven.

Susan Turner vindt ondertussen uit dat de verlaten vliegbasis ooit bedoeld was als opvangplaats voor kinderen die een nucleaire aanval zouden hebben overleefd. Het onderaardse deel is een enrom gangenstelsel, veilig voor straling en fall-out, maar alleen gebouwd op kinderhoogte. De rotsbodem was zo hard dat dit de beste oplossing was. Met het wegvallen van de dreiging van de koude oorlog is de basis vergeten en in onbruik geraakt.

Alle puzzelstukken vallen pas echt op hun plaats als Turner erachter komt wat in de onderaardse gewelven onder de oude vliegbasis opgeslagen ligt, vergeten door het leger en onzichtbaar voor het oog van de wereld. Het is army issue meth: heel zuiver spul, dat gebruikt werd om piloten tijdens de tweede wereldoorlog wakker te houden tijdens de moordende vluchten. Het is een beetje een vlek op het blazoen van het leger: ze konden de overtollige voorraad moeilijk in dumpstores verkopen, en daarom hebben ze het een tijdje van hier naar daar verscheept en uiteindelijk opgeslagen in de gewelven, die vanwege hun geringe hoogte eigenlijk nergens bruikbaar voor zijn. Plato moet er lucht van gekregen hebben en iemand binnen het leger hebben omgekocht, en vervolgens heeft hij de bikers gebruikt om iets van de meth in de wereld te verspreiden en zo een koper aan te trekken. Maar niet een koper voor een kilo, maar een koper voor honderden kilo’s reeds geproduceerde, superzuivere drugs. Het is de deal van de eeuw. De koper is de Rus.

Waar Plato met zijn minimale fysieke lengte en omgekeerd evenredige ego zich op verkeken heeft is dat de Rus nog een veel grotere crimineel is dat hij, met nog veel meer geld te besteden. De Rus heeft al Plato’s mannen op sleutelposities omgekocht, en terwijl Plato van plan is om stiekum een deel van de meth-voorraad in zijn vliegtuig te laden en mee terug naar Mexico te nemen terwijl hij zijn mannen laat afrekenen met Janet Salter en Jack Reacher, heeft de Rus geregeld dat enkele van die mannen Plato zullen omleggen. Hoe? Door de kerosine die in een tank in de ondergrondse gewelven ligt opgeslagen, om een terugvlucht van Plato’s vliegtuig te kunnen faciliteren, in de gewelven te laten lopen. Terwijl Plato daar beneden  zijn goederen inspecteert. Het zal niet alleen het eind van Plato betekenen maar ook dat van de drugs, maar daar zit de Rus niet zo mee. Het komt hem beter uit zo, en het is niet alsof hij er al voor betaald heeft.

Reacher krijgt ondertussen van chief Holland de vraag Janet Salter’s huis te verlaten en naar het bureau te komen. Maar juist dan gaat nogmaals de gevangenissirene, en nu is Janet echt onbewaakt. Iedereen is weg en Reacher moet te voet, door een sneeuwstorm waar je in vijf minuten in dood kunt vriezen, naar haar huis zien te komen om haar te redden. Maar hij is te laat. Hij had haar nog zo geïnstrueerd zich in de kelder te verschansen, maar ze is haar moordenaar tegemoet getreden alsof ze hem kende. Holland is snel ter plaatse, en Reacher zegt dat hij weet wie het gedaan moet hebben. Hij stelt voor dat ze naar de vliegbasis rijden, omdat hij daar de moordenaar verwacht. Ze gaan in Holland’s auto.

Eenmaal aangekomen confornteert Reacher hem: Holland is de moordenaar. Reacher heeft eindelijk het meisje dat hij bij de bikers heeft gezien herkend: het is Hollands dochter en zo heeft Plato hem kunnen corrumperen. Bij het gevecht dat volgt vindt Holland de dood, maar kort daarna landt het vliegtuig van Plato, en Reacher heeft geen andere keus dan net te doen of hij Chief Holland is. Plato heef hem immers nog nooit gezien.

Plato dwingt Reacher mee te gaan de gewelven in, waar Plato een immens voordeel heeft. Hij kan er rechtop lopen, terwijl de lange Reacher er dubbelgevouwen doorheen moet. Ze vechten, maar dan begint de boel vol te lopen met kerosine en moet Reacher Plato snel uitschakelen en de immens lange trap op zien te klimmen, naar buiten voordat hij in de explosie en brand die ongetwijfeld gaat volgen ook het leven zal laten…

De vliegbasis heeft gebrand als een fakkel. Alle meth is verdwenen. Plato is dood. Susan Turner wacht naast haar telefoon op een belletje van Jack Reacher dat maar niet komt. En de enige aanwijzing die we hebben dat hij er levend uitgekomen zou kunnen zijn is dat alle handlangers van Plato doodgevroren in de sneeuw liggen, met wonden die voor hun overlijden zijn toegebracht...

Een werkelijk OERspannende Reacher. Lees dit boek, lees dit boek, want al heb ik nog zo mijn best gedaan, ik kan het natuurlijk niet zo goed vertellen als Child.