de kathedraal van de zee

Dit boek heeft 2 jaar in mijn kast gelegen en ik durfde er maar niet aan beginnen omdat het toch wel een dik boek was. Ik heb dit boek gelezen net voor ik enkele dagen naar Barcelona vertrok. Het is een prachtig verhaal over vader en zoon tijdens de opbouw van Barcelona. Je kan je zo de zware last op hun schouders voorstellen. Ik heb echt genoten van het boek! Enig minpuntje is dat er soms wat te diep op geschiedkundige zaken wordt ingegaan en mijn aandacht daardoor verzwakte. Maar dat is echt wel persoonlijk want een vriend van me die het boek op vakantie op 2 dagen uitlas, vond dat nu juist weer het leuke aan het boek. Uiteraard heb ik in Barcelona ook de Kathedraal bezocht en zo kon ik me ook een beeld vormen. Ik zag Arnau al door de straten van Barcelona lopen.

Barcelona, 14de eeuw. Bernat Estanyol vlucht voor de gruwelen van de heer van het dorp. Hij laat alles achter en komt met zijn zoon Arnau in Barcelona terecht op zoek naar een beter leven. Dat loopt niet van een leien dakje. Zowel hij als zijn zoon worden geconfronteerd met heel wat tegenslagen. Nog meer dan zijn vader, is Arnau begiftigd met een enorme dosis wilskracht. De weg hogerop is lang en moeilijk. Arnau spartelt en wroet, werkt mee aan de bouw van de Santa Maria del Mar, een kerk die centraal staat in zijn leven. Hij bereikt toppen en dalen...

Een kathedraal van een boek! Een meesterwerk. Je zou blijven lezen, de hele 650 p. door. Ik koesterde de uren dat het boek me gezelschap hield. Alles in het boek, heel die wervelende opeenvolging van gebeurtenissen, zit loepzuiver in elkaar. Het forse volume bevat geen woord te veel, alles heeft betekenis en draagt bij aan de verhaallijn. De flashback, die de auteur veel gebruikt, zijn meestal kort en zorgvuldig verweven in het verhaal. Ze zorgen voor een meerwaarde. Auteur Falcones brengt de middeleeuwse samenleving zeer geloofwaardig in beeld in al zijn geledingen: kerk, staat, handel, gilden, slaven, horigen, vreemde bevolkingsgroepen, oorlog, ziektes, en de heel bepalende rol van het geld... Jaloersheid, verraad en intrige zorgen voor een extra gekruid verhaal. Voor wie in Barcelona geweest is, is het dubbel genieten, want Falcones beschrijft het alsof je er zelf rondloopt.

De Kathedraal van de zee : I Falcones

Vlot boek, maar heeft me toch niet helemaal bekoord. Het gebeuren is waarschijnlijk realistisch, dus zal Falcones zich wel goed gedocumenteerd hebben. En dan sta je plots voor de verrassing dat een moedervlek op een welbepaalde plaats, erfelijk zou zijn. Ik begrijp wel dat hij iets moest hebben om te bewijzen dat Arnau de zoon van Bernat was, maar vind deze oplossing toch zwak. En het gebruik van de 'Via Fora' om Arnau uit de handen van de inquisitie te redden? Waarmee ik niet bedoel dat ik het beter zou kunnen. Maar misschien ben ik wat verwend door de evenwichtiger intriges van Ken Follet (Brug naar de eeuwigheid: zelfde periode), Rutherford (Sarum) en andere. 

Het blijft natuurlijk een persoonlijke codering. maar voor mij komt dit boek dicht bij Alexandre Dumas, vooral als op het einde voor elk personage een vakje is voorzien met een definitieve uitkomst. 

Maar je moet het toch maar uitdenken hoe al die personages met elkaar in contact komen in de loop van een mensenleven.