Zaira

In deze lijvige roman (425 pag) volgen we Zaira op haar reizen. Zij groeit op, op een landgoed in Roemenië, bij haar oma, tante Sofia, neef Zizi en de bedienden. Haar ouders hebben weinig oog voor haar. De toneelstukjes waar Zizi haar mee vermaakt vormen de basis van haar latere poppenspel, waar ze beroemd mee wordt.

Zaira vertelt over haar reis van haar geboortedorp via Boekarest en Praag naar Amerika, over haar reis van haar eerste vriendje Paul tot de uiteindelijk weer terecht komt bij haar echte liefde Traian. Zaira verhaalt over haar reis van poppenspeelster in Roemenie tot hotelier in Amerika, en haar terugkomst in Roemenië.

Florescu beschrijft in dit boek treffend hoe bepalend het communisme is geweest in Roemenië. Zaira, dochter van grootgrondbezitters, die hun eigendommen zien verdwijnen in de handen van de communisten. Een zoon van een van hun boeren wordt communist en speelt een bepalende rol in het leven van Zaira.

De personages worden echter met humor neergezet.

De woorden van haar oma bij de geboorte van Zizi zijn tekenend voor de familiebanden:”Nog een meisje, dat ontbrak er nog aan” . Oma bestuurt met ijzeren hand het landgoed en de familie, haar ouders leiden een leven waar Zaira bijna geen plaats in heeft, en haar dochter waar Zaira maar geen contact mee krijgt. Florescu zet ze evengoed op een dusdanige manier neer, dat je van ze gaat houden of respecteren. Met Zizi heeft Zaira een speciale band: zij communiceren met elkaar via de personages die Zizi in het leven roept.

Ik heb genoten van dit boek. Er zit flink vaart in het verhaal en ondanks de teleurstellingen die Zaira moet verslaan, is het geen somber boek. De dialogen zijn prettig leesbaar, ik zou er alleen zelf voor gekozen hebben om de teksten per persoon op een nieuwe regel te beginnen. Dat zou voor mij wat duidelijk er hebben gemaakt welke tekst bij welk personage hoort.

Op basis van de vele echt positieve recensies had ik hoge verwachtingen mbt. deze roman . Het werk heeft mijn verwachtingen evenwel niet kunnen inlossen.  De vertelstijl van de schrijver is vrij traag.  Soms neemt hij er wel wat al te veel tijd voor om een situatie te duiden. Hierdoor komt het boek naar mijn gevoel te vaak langdradig over.  De schrijver is er wel in geslaagd om het leven van het hoofdpersonage, Zaira op een krachtige wijze neer te zetten. De hoofdstukken over de tijd in Roemenië  zijn veel sterker geschreven dan deze over het leven in Amerika. De plot  was voor mij echt geen verrassing. Het is zeker geen slecht boek maar stijgt geenszins uit boven het merendeel van boeken die ik in 2010 heb mogen lezen.

Prachtig boek. Zaira die in feite na al die jaren nog steeds het kleine meisje in zich draagt dat ze vroeger was. Realiteit, liefde en verlangens wisselen elkaar mooi af en lopen toch door elkaar.