De afschuwelijke eenzaamheid van Maxwell Sim

Dit boek ging er bij mij in als een lekker ijsje op een zomerse dag. Het zal dan ook niet verbazen dat ik dit boek in een ruk heb uitgelezen. Het sterke punt van dit boek is dat het verhaal wordt verteld door een personnage dat niet fictief aanvoelt. De zaken waarover hij vertelt lijken geen verzinsels en zijn bijlange na niet van de pot gerukt (in verhouding tot andere boeken de dag van vandaag). Je staat er dan ook geen moment bij stil dat dit pure fictie is. Je kan je ook gemakkelijk inleven in het personnage dat vaak de nagel op de kop slaat wat betreft zijn bedenkingen rond toestanden die momenteel ons dagelijkse leefwereldje uitmaken. Soms is het zelfs grappig, eigenlijk doet dit boek mij een beetje denken aan Leven na Hailey van Jonathan Tropper, maar dit is echt wel stukken beter. Dit is eigenlijk het soort boek dat je al lang niet meer verwachtte van voorgeschoteld te krijgen, maar kijk, zo zie je maar, Jonathan Coe heeft het dan toch maar geflikt. Voor de liefhebbers der klassieke monsterturven, dit is ongetwijfeld geen boek dat ooit als een klassieker zal bestempeld worden, maar wees gerust, je zal er geen seconde spijt van hebben dat je dit boek ter hand zult hebben genomen. Wat mij betreft, een absolute aanrader.