|
|
Onmacht of taboe? |
|
|
De oermoer |
|
|
In de Tusschentijd In de Tusschentijd is een hard boiled roman, met satirische, absurdistische en surrealistische trekken en spannende actie scenes over het thema tijd.FragmentHet voelde als verraad om weer voedsel... |
|
|
Veertig dagen Wat is de zin van het leven? Met speels gemak verzamelt interviewer Jennifer Zonneveld antwoorden op die vraag. Met de verhalen van anderen bericht ze over de menselijke natuur, totdat ze zelf... |
Als de legendarische Joodse komiek Ernst Hofman (‘Zonder Ernst geen humor’) in februari 1944 naar een kamp in Polen wordt gedeporteerd, wordt zijn kunst een overlevings- en betaalmiddel. Zijn geliefdeHelena zit opgesloten in het vrouwenkamp. Als wederdienst voor het smokkelen van briefjes, geschreven op het beduimelde papier van cementzakken, vertelt hij elke dag een kwartier lang grappen aan zijn medegevangenen. Dat blijft niet onopgemerkt.
Pieter Webelings vragen naar de manier hoe wij onze morele keuzes maken is door de eeuwen heen aanleiding geweest voor discussies, oorlogen en kunstwerken. Humor is overleven, maar hoe ver mag je daarin gaan?
|
09 dec 2011 Gemaakt door: Spookysil Zojuist heb ik dit boek uitgelezen en kijk nu een beetje vreemd voor me uit. Wat een Tragisch, Deskundig, Treurig, Romantisch en indrukwekkend boek! Woorden schieten me eigenlijk tekort, behalve dat Pieter Webling de doden weer een stem geeft en een gezicht. Een zwart hoofdstuk in de geschiedenis, een boek waar de schrijver trots op mag zijn. Eigenlijk weet ik weinig meer te zeggen dan dat dit boek er een is die je gelezen MOET hebben. tags: aangrijpend, indrukwekkend, intrigerend, ontroerend, spannend, verrassend, verslavend, bijzonder, deskundig, origineel 0 reacties Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |
|
20 mrt 2011 Gemaakt door: Ans Vandaag heb ik "De lach en de dood " uitgelezen,een indrukwekkend en aangrijpend boek over het dagelijks leven in een concentratiekamp. Ernst Hofman is de hoofdpersoon in het boek,een joodse komiek die in Amsterdam woonde en wordt weggevoerd naar Polen. Tijdens de reis er naar toe,opeengepakt in een veewagen,leert hij Helena kennen,wordt op slag verliefd,maar op de bestemming aangekomen scheiden hun wegen zich. Ernst probeert door grappen te vertellen aan medegevangenen het wat aangenamer voor hen te maken. Maar als hij dan hoort dat Helena in gevaar komt,moet hij zijn grappen aan de SS gaan vertellen,een hele moeilijke opgave. Als je leest wat er allemaal gebeurt daar,het nodeloze overhoop schieten,de ontberingen,dan mag je alleen maar blij zijn die dingen niet meegemaakt te hebben. Het boek wordt heel waarheidsgetrouw verteld,een gruwelijk verhaal,maar ondanks dat met de nodige humor. tags: aangrijpend, indrukwekkend, ontroerend 0 reacties Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |
|
26 jan 2011 Gemaakt door: Sonjateun Pieter Webeling heeft zojuist een berichtje op mijn Facebook geplaatst.Hartstikke leuk vind ik dat. Hij schreef dit: Hi Sonja, zie dat you're beating the drums voor mijn boek, om in de woorden van mijn uitgever te blijven. Geweldig, dankjewel! Hier moest ik natuurlijk op terug reageren en dat deed ik zo: Leuk dat je een berichtje voor me hebt geschreven. Jouw boek is het zeker waard om een bestseller te worden, heb het zelfs op nummer 1 gezet in mijn top 10 favoriete boeken en ik ben een hele eigenwijze, kritische lezer. Ik zal dus nog wel een tijdje door gaan met "Het beaten van de drums" LOL Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |
|
26 jan 2011 Gemaakt door: Sonjateun Ik zit bij te komen op de bank. Ik heb net de laatste bladzijde gelezen van "De lach en de dood" van Pieter Webeling. Wat een ontzettend heftig en indrukwekkend boek zeg. Groot respect heb ik voor de auteur Pieter Webeling dat kan ook niet anders als Robert Cohen een Auschwitz-overlevende dit boek aanbeveelt.Robert Cohen zegt: "In "De lach en de dood" is het dagelijks leven in een concentratiekamp zo treffend en waarheidsgetrouw beschreven dat ik dit boek zonder voorbehoud kan aanbevelen.Gelukkig heb ik dit zelf niet meegemaakt en hopelijk hoeft niemand dit ooit mee te maken maar daarom zeg ik wel: Lezen dit boek opdat dit nooit meer mag gebeuren. tags: aangrijpend, indrukwekkend, ontroerend 0 reacties Stem op deze reactie!
Goed! (1) Slecht! (0) |
|
04 nov 2010 Gemaakt door: Kieke Dat Pieter Webeling kan schrijven, dat was me al duidelijk na het lezen van zijn Veertig Dagen, maar met dit boek De Lach en de Dood heeft hij zichzelf overtroffen. Wat een prachtig boek! Met behulp van mooie, beeldende zinnen, schetst Pieter een beeld van het concentratiekamp en zijn bewoners en slaagt daar buitengewoon goed in. Hij schroomt niet om afschuwelijke situaties te beschrijven en de lezer tussen de regels door informatie te verschaffen over hoe de dagelijkse gang van zaken in een concentratiekamp was. Daaruit blijkt een gedegen onderzoek. Dat hij er zelfs in slaagt om een aantal SS'ers een sympathiek gezicht te geven, geeft alleen maar aan hoe dun de grens tussen goed en kwaad was. Wat de keuzes toentertijd waren en uiteindelijk de gevolgen daarvan. Voor Ernst Hofman, de hoofdpersoon van het boek, is humor de manier om te overleven. Humor op een plaats waar er niets te lachen valt. Waar het verdriet zou moeten overheersen. Het boek maakt duidelijk dat humor redding kan zijn, ook op de meest duistere en droevigste momenten van een mensenleven. Een van de mooiste zinnen in het boek is ongetwijfeld de zin: Tellen, altijd maar tellen, terwijl een mensenleven niet telde... Deze zin dekt de gehele lading van de onmetelijke waanzin die in de concentratiekampen heeft plaatsgevonden. tags: aangrijpend, indrukwekkend, intrigerend, ontroerend, bijzonder, deskundig 0 reacties Stem op deze reactie!
Goed! (3) Slecht! (0) |