Naar huis zwemmen

Naar huis zwemmen, is een roman die je vanaf de eerste zin in zijn greep houdt.

Het is moeilijk om het boek weg te leggen, je vraagt je constant af hoe het nu verder gaat met Wilbur, de hoofdpersoon uit dit prachtige boek.

Wilbur is een bleke, magere jongeman die slechts 1,50 lang is.

Hij is zijn  leven lang op zoek naar geluk, maar lijkt juist voor het ongeluk geboren.

Bij zijn geboorte sterft zijn moeder, zijn vader vlucht weg.

Na een tijdje in een weeshuis gewoond te hebben, halen zijn grootouders hem op en nemen hem mee naar Ierland.

Zijn grootvader is een norse, zwijgzame man maar met zijn grootmoeder krijgt hij een sterke band.

Ook zijn schooltijd wordt geen gelukkige tijd, deze wordt overschaduwd door pesterijen, maar toch wordt een van zijn kwelgeesten zijn vriend.

Maar zijn grote held is Bruce Willis. Hij kent al zijn films en droomt ervan een van zijn personages te zijn.

Hij gaat op zoek naar zijn vader, maar belandt telkens op een dood spoor.

Wanneer hij, na het tragische overlijden van zijn grootmoeder, in een pleeggezin belandt weet hij dat het geluk niet voor hem is weggelegd.

Hij denkt zijn lot in eigen hand te nemen door brand te stichten, maar hij komt in een opvoedingsgesticht terecht waar hij zijn vroegere vriend weer ontmoet.

Ook dit stuk van het verhaal kent geen happy end, maar dan wordt hij naar Amerika gehaald door een vroegere verzorgster van hem.

Zijn zoektocht naar zijn vader gaat verder……………..

Het boek begint en eindigt met zijn grote angst voor water, maar hij zwemt, als een hond, nee, nog beroerder.

Een bijzondere roman, die op mij een diepe indruk heeft gemaakt, ik zou graag willen weten hoe het Wilbur verder vergaat.

Naar huis zwemmen,is een boeiend verhaal waarin Wilbur de hoofdpersoon is , het is een jongen die het niet erg makkelijk in zijn leven heeft.

De moeder van Wilbur overlijdt bij zijn geboorte en zijn vader gaat er vandoor,zodat hij in een weeshuis terecht komt.

Later wordt hij door zijn grootmoeder vanuit Amerika naar Ierland gehaald, met haar kan hij het erg goed vinden,met zijn grootvader kan hij minder goed opschieten.

Het verhaal begint dat hij zich in het water heeft later valllen,als hij wakker wordt ligt hij in het ziekenhuis en weet hij zich verder niets meer te herinneren,de eerste tijd praat hij niet ,maar na enige tijd besluit hij dan toch maar te gaan praten.

We volgen Wilbur vanaf zijn geboorte tot aan zijn volwassenheid en ontmoeten een aantal personen die de nodige invloed op zijn leven hebben.

Wilber is maar 1.50 ,en hij wil zo graag groot en sterk zijn,zijn idool is dan ook Bruce Willis,van wie hij alle films gezien heeft.’

Het is een hoogbegaafde jongen,die op school vaak gepest wordt en hij heeft een vreselijke hekel aan water.

Een vriendschap bouwt hij op met Connor,maar als deze in de gevangenis terecht komt verliest hij een goede vriend.

Als de grootmoeder van Wilbur komt te overlijden gaat hij naar een pleeggezin,daar voelt hij zich niet zo prettig,hij mist zijn grootmoeder erg.

Gelukkig leert hij Matthew kennen waar hij veel tijd mee doorbrengt en die hem leert cello te spelen,hij kan het zelfs zo goed dat hij in Zweden wordt uigenodigd om te spelen.

Vanuit Zweden gaat hij op zoek naar zijn vader.

Terug bij zijn pleegouders ziet hij het allemaal niet meer zo zitten en sticht brand op zijn kamer en hij komt terecht in een gesticht waar hij ook zijn vroegere vriend Connor weer tegenkomt.

Je krijgt zicht hoe het in zijn verder leven verloopt en eigenlijk vind ik het maar een triest verhaal,anderzijds zijn er ook stukken die humoristisch overkomen.

Het verhaal wordt afwisselend in de eerste en derde persoon verteld,het heden en verleden komen dan ter sprake.

De karakters van Wilbur en van de personen die hij tegenkomt worden goed weergegeven,je ziet de mensen voor je in hun vaak ellendige bestaan.

Ik vond het een mooi en meeslepend boek om te lezen,al had ik in het begin geen idee hoe of het allemaal zou verlopen.

In dit boek volgen we Wilbur wiens moeder bij de geboorte sterft. Zijn vader slaat op de vlucht. Via een weeshuis (waar de directeur en zijn vrouw hem in huis opnemen en zien als hun nooit gekregen eigen kind) komt Wilbur bij zijn grootouders in Ierland waar hij een aantal jaren woont. Zijn grootvader is, getekend door een gebeurtenis in het verleden, een norse man, met zijn grootmoeder Orla krijgt Wilbur echter een diepe band. Op school wordt Wilbur gepest en buitengesloten maar toch ontstaat er uiteindelijk een vriendschap met Conor, zijn grootste pestkop.

Als Orla overlijdt gaat Wilbur zijn de buurman en vriend Colm Finnerty wonen, van daaruit komt Wilbur komt terecht in een pleeggezin. Een van de weinige goede dingen tijdens zijn verblijf bij de Conway's is de vriendschap die hij sluit met een oudere man: Matthew Fitsgerald. Wilbur ontpopt zich op school tot een bovenmatige leerling, en hij speelt ook virtuoos cello.

Bij een kwalificatieronde van cellisten besluit Wilbur ervandoor te gaan en zijn vader te gaan zoeken die in Zweden zou verblijven. Het spoor loopt echter naar Amerika.

Wilbur komt terug bij zijn pleegouders, maar beland in een opvoedingsgesticht, als hij een brandje heeft gesticht. Wilbur voelt zich veilig op deze plek en hij doet er alles aan om hier te kunnen blijven tot zijn achttiende tot hij zijn erfenis kan opeisen en zelfstandig een leven kan opbouwen. Hij wordt echter ontslaan en opgehaald door Alice, de vroegere directrice van het weeshuis. Zij neemt hem mee naar Amerika waar zij samen een bestaan opbouwen en Wilbur de zoektocht naar zijn vader weer oppakt. Alice helpt hem hierbij.

Wilbur komt terecht in een omstreden kliniek voor zelfmoordenaars. Hier ontmoet hij Aimee waar hij een ambivalente liefdesrelatie mee krijgt. Als hij vertrekt gaat hij wonen in een hotel voor oude mannen, waar hij de kost verdiend met klusjes doen.

Ondanks de toch trieste verhaallijn leest boek bijzonder prettig: elk personage wekt iets van sympathie op. Het zit Wilbur niet mee in het leven: hij moet vaak afscheid nemen van mensen waar hij van houdt, en Wilbur is bijna levensmoe als hij bij een waarzegster het inzicht krijgt dat hij kan kiezen uit twee wegen. In plaats van te verdrinken in zijn troosteloze leven, besluit Wilbur na veel omzwervingen (naar huis) te zwemmen.

Een geweldig boek, zowel avonturenroman als bildungsroman, dat zeer de moeite van het lezen waard is.