'Miller hoort in het rijtje thuis bij Gunter Grass, Ismail kadare en J.M. Coetzee. Een absulute must om te lezen.' - The Australien
'Een bijzonder aangrijpende, tedere en melancholieke roman.' - Sunday Tasmanian
|
|
Het korte maar wonderbare leven van Oscar Wao Oscar Wao is een aardige jongen uit een Dominicaanse wijk in New Jersey die kampt met overgewicht en liefdesverdriet. Hij droomt ervan de Dominicaanse Tolkien te worden en, vooral een vriendin te... |
|
|
Leka de hond Leka de hondLeka de hond vertelt het verhaal van Ben Edgeworth, een achttien jaar oude Amerikaanse jongen, en zijn opmerkelijke hond Leka. Samen varen ze in een catamaran, die Ben zelf gebouwd... |
|
|
Tussenspel Denemarken, de jaren zestig. Ondanks dat ze een aangenaam leven leidt als journalist en vertaalster en gelukkig getrouwd is met de chirurg Torsten Hammer, gaat Krista gebukt onder verdriet en... |
John, een Australische toerist, ontmoet Sabiha in een klein Tunesisch restaurant in Parijs. Zo’n prachtige, exotische vrouw heeft hij nog nooit gezien. Sabiha bespeurt onmiddellijk haar toekomst in Johns kalme grijze ogen. Hun huwelijk is goed maar blijft kinderloos. John wil terug naar Australië om een bestaan op te bouwen. Sabihaweigert. Zij kan pas mee als ze voorgoed afscheid heeft kunnen nemen van haar oude vader in Tunesië – met man én tenminste één kind. Ten slotte wordt de impasse ondraaglijk. Sabiha besluit actie te nemen.
|
26 mei 2011 Gemaakt door: AGNES.POESEN Een roman met als titel Liefdeslied? Wat mag je hier van verwachten… Neen, niet het zoveelste zeemzoete liefdesverhaal, maar een verhaal over twee mensen die werkelijk héél veel van elkaar moeten houden om ondanks alles wat ze op hun levensweg tegenkomen hun relatie in stand te houden.Het verhaal van Sabiha en John is het liefdesverhaal van 2 personen uit 2 totaal verschillende culturen, met heel verschillende verlangens en ambities. Het onvervulde verlangen van Sabiha naar een kind zal haar beslissingen doen nemen die niet enkel op haar maar op allen die in haar leven aanwezig zijn een grote impact zullen hebben.Alex Miller laat de lezer kennismaken met het verhaal van John en Sabiha via een derde persoon, een schrijver. John maakt deze schrijver deelgenoot van zijn levensgeschiedenis. Ook vernemen we als lezer het één en het ander over het leven van deze schrijver. Persoonlijk zie ik hier de toegevoegde waarde voor de roman niet van in, maar storen doet het ook weer niet.De schrijfstijl van Alex Miller is eenvoudig, vlot, mooi, harmonieus en hij weet (alhoewel je het ziet aankomen) een climax op te bouwen. Ik heb echt genoten van dit boek. Ik weet haast zeker dat velen na het lezen van dit boek dit enkel zullen beamen. tags: ontroerend, bijzonder 0 reacties Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |
'Miller hoort in het rijtje thuis bij Gunter Grass, Ismail kadare en J.M. Coetzee. Een absulute must om te lezen.' - The Australien
'Een bijzonder aangrijpende, tedere en melancholieke roman.' - Sunday Tasmanian