De dag waarop ik Johannes Klein doodreed

De roman “De dag waarop ik Johannes Klein doodreed” is de vierde roman van schrijfster Elle van Rijn. Na het lezen van haar vorige roman “Het vergeten gezicht” heeft deze schrijfster op mij een diepe indruk gemaakt. Niet voor niets is deze roman dan ook een bestseller geworden. Ik was dan ook razend benieuwd of zij met haar jongste roman erin zou slagen om  opnieuw zo’n sterke prestatie af te leveren.

Geslaagd is alvast de titel!  Het onvermijdelijke zal gebeuren Johannes zal sterven. Je blijft als lezer wel nog met veel vragen zitten : “wie is Johannes, door  wie wordt hij doodgereden, waar en wanneer zal dat gebeuren,…”. Op deze manier weet de schrijfster de spanning in het boek langzaam op te bouwen. Als lezer leer je de drie hoofdpersonages elk via hun eigen verhaal kennen. Je maakt kennis met  Vanessa, op het eerste zicht, een vrouw die alles heeft om gelukkig te zijn. Maar haar grootste wens, het krijgen van een eigen kindje, kent geen invulling. Dan heb je de succesvolle alleenstaande vader John, hij heeft een gebeurtenis uit zijn verleden nooit kunnen verwerken, laat staan plaatsen.  En dan is daar ook nog de kleine Johannes, het zoontje van John, die samenleeft met zijn grootvader. De kleine Johannes worstelt in zijn jonge leven reeds met de geheimen van de volwassenen. Instinctief voelt hij aan dat men hem iets verzwijgt, maar hij wil de waarheid kennen en gaat ernaar op zoek.  

Elle van Rijn heeft met deze roman weer een origineel werk afgeleverd. Het verhaal is op een vlotte, heldere, boeiende manier geschreven. De schrijfster weet door het prijsgeven van gedachten, het blootleggen van bepaalde gebeurtenissen, het vrijgeven van geheimen de spanning op te bouwen. Ja, het lezen van dit boek is bij wijlen soms zenuwslopend te noemen want je wil als lezer nu echt wel eens  weten hoe de vork in de steel zit! Sommige lezers zullen het misschien allemaal van het goed wat te veel vinden. Want het verhaal speelt zich af op slecht één dag!  Ook heeft de roman een, naar mijn smaak, te ongeloofwaardig einde. Maar één zaak is zeker ook met deze roman heeft Elle van Rijn weer een prachtprestatie afgeleverd . Maar eerlijk is eerlijk mijn favoriet blijft haar derde roman! Ik kijk alvast weer, vol verwachting, uit naar haar volgende roman.

Een dag uit het leven van Vanessa, John en Johan van minuut tot minuut beschreven. Heel knap, prettig te lezen en zit goed in elkaar. Met een heel verrassend slot. Wat de drie hoofdpersonen uit het boek bij elkaar brengt.

Ik vond het geen goed boek. Zwakke verhaallijnen van de verschillende hoofdpersonen; teveel niet ter zake doende details waardoor het boek erg langdradig en ongeloofwaardig wordt. Wat me verder stoorde, waren de verschillende schrijfstijlen. Dat Elle het verhaal geschreven vanuit een kind anders verwoordt dan die van een volwassen persoon, lijkt me logisch. Maar storend is het dat dezelfde schrijfstijl bij dezelfde persoon (dus alleen de stukken van het kind), niet consequent wordt doorgevoerd. Dit was mijn eerste boek van Elle van Rijn; mogelijk ook direct de laatste.