De kraaien zullen het zeggen

Ik mis het boek, nu ik het uit heb. Ann-Marie MacDonald omschrijft subtiel, met veel gevoel, sfeer, omgeving, stemmingen, gevoelens, en mensen. Ze laat je begrijpen dat ieder zijn eigen werkelijkheid heeft, en dat je als kind dingen anders voelt en interpreteerd dan als volwassene. En ook dat het moeilijk is om terugkijkend naar de losstaande dingen die je je herinnert het verhaal weer helemaal terug te halen en te begrijpen. Terwijl die losstaande dingen, of het verhaal zoals je dat vroeger hebt ervaren, wel invloed hebben op wie je bent en hoe je je voelt. Verder is het een mooi, tragisch, maar toch ook romantisch familieverhaal. Ik moest er even inkomen, omdat dingen vrij gedetailleerd worden beschreven, maar dat staat wel in dienst van het verhaal, om te kunnen begrijpen waarom dingen lopen zoals ze lopen. Het draait zich als het ware af als een film. En uiteindelijk liet het me niet meer los.