|
|
Het korte maar wonderbare leven van Oscar Wao Oscar Wao is een aardige jongen uit een Dominicaanse wijk in New Jersey die kampt met overgewicht en liefdesverdriet. Hij droomt ervan de Dominicaanse Tolkien te worden en, vooral een vriendin te... |
|
|
Leka de hond Leka de hondLeka de hond vertelt het verhaal van Ben Edgeworth, een achttien jaar oude Amerikaanse jongen, en zijn opmerkelijke hond Leka. Samen varen ze in een catamaran, die Ben zelf gebouwd... |
|
|
Tussenspel Denemarken, de jaren zestig. Ondanks dat ze een aangenaam leven leidt als journalist en vertaalster en gelukkig getrouwd is met de chirurg Torsten Hammer, gaat Krista gebukt onder verdriet en... |
|
|
Ik ben niet bang ‘Net toen ik Salvatore bijna had ingehaald hoorde ik mijnzusje schreeuwen. Ik draaide me om en zag haar verdwijnen,kopje onder in het graan dat de heuvel overdekte.’Het is de heetste zomer van de... |
|
|
Zo god het wil |
|
|
Het laatste oudejaar van de mensheid Rome, 31 december 1999. In de stad, maar ook in het 'Woonpark van de Eilanden' bereiden alle inwoners zich voor op de laatste nacht van het millennium: een vrouw is van plan wraak te nemen op haar... |
Marco, de held in deze roman, is een jongeman die aquaria bouwt en het gedrag van vissen bestudeert. Hij lijdt aan longkanker en struint de rijke wijken van Rome af op zoek naar een vriendin. Dan krijgt hij een merkwaardig aanbod: hij wordt uitgenodigd om naar India te gaan, en daar een aquarium te bouwen voor een mysterieuze dame. Ammaniti’s India is een jachtig en tumultueus land: de jongeman wordt gekidnapt door een religieuze sekte, hij sluit zich aan bij een groep muzikanten die ondergronds leeft, hij wordt verleid door een vrouw die in een kasteel woont, en hij komt erachter dat de vrouw die hem heeft uitgenodigd aan het hoofd staat van een criminele bende die organen steelt. Nadat hij wordt geopereerd aan zijn longen en een paar kieuwen krijgt geïmplanteerd, kan hij een gelukkig leven opbouwen in een aquarium in Berlijn.
|
16 sep 2011 Gemaakt door: AGNES.POESEN “Kieuwen” is de debuutroman van Niccolò Ammaniti. Persoonlijk ben ik een liefhebber van zijn schrijfstijl. Ik hou van de mix van realistische , absurde , bizarre en uitzinnige elementen die uitmonden in een prachtig verhaal. Maar te is teveel en teveel is nooit goed. En hier is het in deze debuutroman op dat vlak duidelijk mis gegaan. Je wil en kan nog wel geloven dat een jonge man, lijdende aan longkanker zich niet wil laten behandelen. Ook kan je er nog in komen dat hij als liefhebber van vissen en aquariums naar India trekt om daar voor een hem onbekende dame een aquarium te bouwen. Maar eens in India aangekomen is al de rest van het verhaal er echt over. Gelukkig voor mij lees ik zijn debuutroman als laatste, van al zijn tot op heden verschenen werken . Want het is wel duidelijk dat de schrijver lessen heeft getrokken uit dit werk . Zijn andere werken getuigen van een groei met misschien nog een terugval in de roman “Laat het feest beginnen” . Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |
|
03 jun 2011 Gemaakt door: Kees
Over Niccolò Ammaniti had ik zowel positieve als negatieve reacties gelezen. Omdat een reactie, en dus mening, altijd persoonlijk is, wilde ik ook wel eens wat van hem lezen. Dat werd Kieuwen, een boek dat ik niet al te duur heb gekocht, een boek dat niet al te dik is en dat ook nog eens het debuut van Ammaniti is. Het verhaal draait om Marco Donati, een Italiaanse jongeman die aan een longtumor lijdt. Het eerste kwart van het boek speelt zich af in Rome, de woonplaats van Marco. Zijn niet al te opwindend en opzienbarend leven neemt een enorme wending aan wanneer hij besluit op een uitnodiging in te gaan om naar India te komen. Hier beleeft Marco de meest waanzinnige avonturen. Hij wordt ontvoerd door Bhagwans, ontmoet rioolmuzikanten waar hij zich bij aansluit, belandt, door toedoen van een beeldschoon meisje, in een kasteel waar allerlei dubieuze transplantaties plaatsvinden en blaast als klap op een vuurpijl dat kasteel op. Kieuwen moet wel met een flinke korrel zout genomen worden. Bij vlagen is het flink absurdistisch, humoristisch en erotiek speelt er een bescheiden, maar niet onbelangrijke rol in. Op een gegeven moment maakte ik zelfs een vergelijking met een aantal films van Quentin Tarantino. Al met al vond ik dit een roman die als een sneltrein leest en ik heb me er zeker niet bij verveeld. En door dit boek ben ik wel nieuwsgierig geworden naar ander werk van Ammoniti. tags: verrassend, bijzonder, origineel 0 reacties Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |