Twee vrouwen

Ik heb dit boek gratis gekregen voor het vak Nederlands en het was een beetje interessant mar niet echt super leuk om te lezen. Het verhaal is (zoals de titel al zegt) gaat over twee vrouwen die beginnen met een relatie, uit elkaar gaan, elkaar weer ontmoeten en alles wat er met hen gebeurt in die tijd en daarvoor. Terwijl een van de vrouwen vertelt over wat er gebeurd is blijft de ander meer op de achtergrond, terwijl ik graag een beetje meer had willen weten over haar. Kortom een ​​leuk boek, niets bijzonders of super goed, gewoon leuk.

Om aan een boek van Harrie Mulisch te beginnen heb ik eerst wat moed verzameld. Het leek me een schrijver wiens werk door te worstelen was en wiens werk niet zomaar te lezen viel. Niets is minder waar. Het was een verrijking voor me Mulisch te gaan lezen en het smaakt naar meer. Wel is het een boek waar je goed je hersens bij moet houden, maar nu pas, posthuum, krijgt hij mijn bewondering en respect. Ik heb me zelfs verbaasd dat het me goed af ging. Dit smaakt naar meer Mulisch.Absoluut een aanrader als je goed je hoofd erbij kan houden.

Twee vrouwen, een boek over twee vrouwen. En ook het eerste boek dat ik ooit en tot op heden van Harry Mulisch gelezen heb. Misschien dat ik meer van hem had moeten lezen, aangezien hij toch tot de Grote Drie behoort, maar het is er niet van gekomen. En zo net na mijn examen sta ik ook nog niet echt te springen om meteen weer allerlei literatuurboeken te gaan lezen. Ik heb nog genoeg boeken liggen die ik eerst maar eens uit moet zien te krijgen. 

Twee vrouwen was een boek van Nederland leest, die wij steeds gekregen hebben via school. En dat was ook de reden dat ik het heb gelezen. Het verhaal trok mijn aandacht niet zo (toen ik de achterkant las), maar ach, ik had het boek toch en toen heb ik het ook maar even gelezen. Het is een boek dat je, naar mijn mening, makkelijk even uitleest. Ik heb er dan ook niet erg lang over gedaan. Het verhaal was best interessant, ik zag het einde ook niet aankomen en de schrijfstijl was niet zo irritant als ik misschien gedacht had. (Soms zijn mensen helemaal weg van iemands schrijfstijl en dan lees ik iets en vind het verschrikkelijk, maar dat was hier gelukkig niet het geval). Ik lees dat er allerlei symboliek in zat, maar ik kan me niet meer herinneren of ik die er ook allemaal uit gehaald had. Best een aardig boek dit, al met al.