Er zat redelijk wat tijd tussen het lezen van de vorige delen en dit 4e deel. Ik moet toegeven dat ik toch even genoeg had van Richard en Kahlan. Persoonlijk begon ik Richard nogal verwaand (weet niet hoe het anders te omschrijven) te vinden en de romance tussen beiden werd wel heel melodramatisch. In dit boek valt het weer goed mee. Het is eigenlijk wel leuk om te zien hoe hij groeit zowel als tovenaar alsook mens. Het melodramatische van hun liefde blijft echter wel. Desondanks blijft Richard mijn minst favoriete personage. De humor en luchtigheid in de boeken (wat soms wel gewaardeerd word door mezelf) blijft te danken aan de Mord Sith die ik super vind, en ook grootvader en 1e tovenaar Zedd. 

Ondanks het feit dat er dus wat tijd tussen delen 1 -> 3 en dit deel was, kon ik toch redelijk goed volgen en dat is wel een verdienste aan deze reeks. Als er een verwijzing is naar een vorig deel, wordt dit terug even summier herhaald en ben je weer mee. Dit 4e deel weet me dus weer te binden aan de reeks. 

Fantastisch!!! Zelfs met slechts een 230 pagina's weet Carlos Ruiz Zafon een kanjer neer te zetten van formaat. Hij weet echt hoe hij een verhall tot level moet brengen! Vooral de plotste knipoog/ link met Het Spel van de Engel (A. Corelli) is super. Ik ben verzot op fantasy...maar ik buig voor Zafon als schrijver! Nu is het weer wachten tot ongeveer September voor nieuw werk van hem (zowal young adult als roman).

Deel vier alweer. Daar ik al drie reviews in deze serie deed hou ik het kort. Weinig nieuws te melden, als je de rest van de serie leuk vond, zal deze je ook niet teleurstellen. We krijgen een hele hoop achtergrondverhaal wat wel zo leuk is en het niveau van deel drie word behouden. Ik vind echter nog steeds een erg donkere en ietwat deprimerende sfeer waardoor ik er niet volledig in op kan gaan. Je weet van bepaalde stukken gewoon dat het slecht af zal lopen en dus had ik soms amper zin om verder te lezen. Een heel goed geschreven serie, maar niet helemaal mijn ding, zodoende: 3 sterren.

Ik weet niet goed wat ik van dit boek moet denken...ik ben een beetje verdeeld. De achterflap beloofde een spannend en interessant verhaal...de reden waarom ik het gewoon moest hebben en het ook redelijk direct ben beginnen lezen. Maar ik sta er niet echt versteld van.

Op zich gaat het boek redelijk snel. Reeds is de eerste 2 hoofdstukken gaat het verhaal van start en is er reeds veel actie. Er wordt dus weinig papier "verspild" aan een echte inleiding van het verhaal. Deze trend blijft met een snelle opeenvolging van gebeurtenissen en nieuwe personages in het verhaal. Deze snelheid zorgt er dus wel voor dat het boek snel wegleest, doch ook voor een beperkte voeling met het verhaal, wat ik een beetje spijtig vind.

Wat het verhaal zelf betreft, is het onderwerp zeer intrigerend. De mensheid is ergens in het verleden ten onder gegaan aan zijn eigen storm van gevoelens en emoties; Remedie...een virus dat de genetische blauwdruk van de mens veranderd en alle emoties uitzet met uitzondering van angst...dat kan gezien worden als een soort van primaire overlevingsstrategie die zorgt voor zelfbehoud en zo "vrede". Echter, een orde (De bewaarders), hebben de ware geschiedenis levend gehouden in hun midden en overgeleverd aan hun leden. Vervolgens komt Rom, de zoon van een Bewaarder, in het bezit van een flesje met bloed en een perkament waarop de relaas staat van een Bewaarder en mogelijke bevrijding van de mensheid. (De mens die nu is beknopt is een dood wezen, maar ooit zou emotie terugkomen bij de mensheid en zou deze weer levend worden). De strijd kan vervolgens beginnen om dit plan ten uitvoer te brengen (volgens Rom) of juist tegen te werken (de Alchemisten die de macht willen hebben). Zeer intressant grondplan voor een verhaal, zij het wel dat ik op het einde een zwaar religieuze bijsmaak kreeg bij het verhaal. De bevrijding (of eerder ontwaken) van de mens ligt bij een jongen die geboren is met alle emoties. De mogelijk vergelijking met een Messias (zoals Jezus) is nogal groot qua rol in het vehaal, alsook de onconditionele loyaliteit die Rom en zijn vrienden hebben tegenover deze jongen. Verder geeft de devotie die de mensheid heeft ten opzicht van de Orde en angst die ze hebben voor emotie en Chaos nogal hard denken aan de religieuze overtuigingen van vroeger, waarbij absoluut geloof in God en Jezus en deugdelijkheid standaard (of vereist) was, en de angst voor de hel en het vagevuur ontzettend.

Desondanks, ben ik bereid dit verhaal het voordeel van de twijfel te geven. Ik ben zeker van plan het vervolg te lezen, in de hoop dit 1e deel beter te kunnen plaatsen binnen het geheel. Vandaar, voorlopig slechts 2 sterren.