De vrouw die wilde afrekenen is het vierde boek van Hakan Östlundh over inspecteur Fredrik Broman. Het boek werd in 2008 genomineerd voor beste misdaadroman van Zweden.  Het verhaal begint met Fredrik Broman, die bewusteloos door een helikopter van Gotland naar het vaste land wordt vervoerd.  Je gaat je afvragen, wat er eigenlijk gebeurd is met Broman. Overleeft hij het wel? Ik ken Broman al uit zijn eerdere boeken en het is toch net of je zo iemand kent. Dan gaat het verhaal twee weken terug in de tijd en maken we kennis met Arvid Traneus. Hij is een gewiekste zakenman, die bijna tien jaar in Japan heeft gewerkt. Hij is wel af en toe terug geweest, maar meestal was hij toch in Japan en verwaarloosde hij zijn gezin. In Japan had hij een minnares en haar behandelde hij ook heel denigrerend.Toen hij net terug was en zijn vrouw het nieuwe bloembed in de tuin liet zien, kreeg ik al het gevoel, dat er veel meer te gebeuren stond, nadat hij alle planten met zijn grote voeten had vermorzeld, omdat het niet naar meneers zin was.Als er twee lichamen worden gevonden in de boerderij in Levide, weet je al snel, dat de vrouw Kristina is, de vrouw van Arvid. Inspecteur Broman en zijn team moeten uitzoeken, wie de moordenaar is.  Je had eigenlijk verwacht, dat Arvid dood zou zijn, want met die planten kreeg je toch zelf al zo ' n gevoel. Maar nee, het is zijn vrouw. Hoe is dat zo gekomen? Ze denken, dat het tweede slachtoffer Arvid is, wat uiteindelijk toch niet zo blijkt te zijn, want het is zijn neef, die erg toegetakeld is. Alleen, Arvid is ook verdwenen. Is hij weer terug naar Japan?Elin, de dochter van Kristina, komt terug vanuit Stockholm, waar zij studeert. Haar broer, Ricky moet haar het slechte nieuws brengen. Fredrik Broman probeert te ontdekken, wat er zich heeft afgespeeld. In het gezin was het niet helemaal koek en ei, daar komt hij wel achter. Kristina heeft dagboeken geschreven, maar daar heeft zij haar emoties niet in geuit. Het zijn meer verslagen van vakantiedagen met het gezin. Toch komt Broman erachter, dat het gezin een zeilboot had en dat de dader zich wellicht op een bepaald eiland bevindt. Samen met zijn collega Sara Oskarsson gaat Broman op onderzoek.De vrouw die wilde afrekenen  is weer een goede misdaadroman. Wat ik zelf wel miste, was wat er met het gezin van Broman gebeurde. Je hebt ze toch gevolgd in zijn boeken. Broman ligt op de intensive care en Ninni komt wel op bezoek, maar wat zijn haar gevoelens? Dat vind ik wel een gemis eigenlijk. Verder was het boek best spannend. Het volgende boek ga ik zeker weer lezen, maar dan hoop ik op een mooie mix van onderzoek en privé.     Verstuurd vanaf mijn ipad.

Misschien kan dit boek een wat kinderlijke inslag verweten worden, maar Fitzgerald legt de vertelling in de mond van een pubermeisje en een verstoten geestelijk gehandicapte. Zij plaatst zich alternerend in die figuren en vooral in hun gedachten, hun logica opgebouwd uit onvolledige kennis van de wereld. Vandaar dat er zaken gebeuren waarbij je een wrang gevoel krijgt, maar die misschien toch niet ondenkbaar zijn.

Dit boek laat je in ieder geval meeleven. En je moet toch eens nadenken over hoe normaal het leven is dat wij normaal noemen.

In tegenstelling tot de andere reacties ben ik totaal niet onder de indruk van dit boek. Ik vind de schrijfstijl afstandelijk en heb nergens het idee dat ik de karakters goed leer kennen en daarom word ik ook nergens geraakt. De vele flashbacks maakten het ook een rommelig geheel.De vergelijking met "Haar naam was Sarah" en "Het familieportret" boeken die mij wel zeer raakte, kan ik daarom ook niet begrijpen.

Verloren grond is een prachtig geschreven, indrukwekkende familiegeschiedenis.We leren de familie kennen vanuit het oogpunt van de twaalfjarige zoon Mehmet die de verteller is van deze geschiedenis.In het dorpje Sobyan bezit zijn vader vee en is een geliefde verhalenverteller, zijn moeder is een sterke en krachtige vrouw. Als op een dag zijn vader een ongeluk krijgt, verandert dit alles aan het voorspoedige leventje van het gezin.Deze familiegeschiedenis ik losjes geïnspireerd op de familiegeschiedenis van de auteur Murat Isik zelf. Sommige recensies die ik over deze prachtige roman heb gelezen, geven helaas teveel van het verhaal weg en dat vind ik jammer. Ik zou zeggen koop Verloren Grond en geniet van deze mooi vertelde familiegeschiedenis die bij mij een plek in mijn top 10 heeft gekregen.Verloren grond is een vette aanrader.Murat, I want more