Dun boekje, over hoe naief we zijn op internet en sociale netwerken, intiem kapitaal, veranderende openheid, hufterjournalistiek, enz.

Ik heb me ziek gelachen bij dit boek! Bijvoorbeeld het hoofdstuk met de lilliputters, of bij de plastisch chirurg... Op andere momenten is het weer heel ontroerend, als het over Julia’s kinderen gaat bijvoorbeeld, of de handgeschreven briefjes van haar kinderen. De schrijfstijl van Heleen van Royen bevalt me wel.

Zitten hele grappige tussen, en iets mindere. Eigenlijk hetzelfde als die andere column-boekjes van hem.

Weer een spannend boek van Tess Gerritsen met een verrassende wending. Het onderwerp mummificatie en archeologie spraken me minder aan, net als in het vorige deel, maar desalniettemin weer een super goed boek.