Eén van de redenen om dit boek te lezen, was de intrigerende en mysterieuze omslag. De foto trok steeds mijn aandacht en riep veel vragen bij mij op, als ik het boek zal liggen in de boekhandel. Want er gaat veel karakter schuil achter de persoon op de voorzijde, ondanks dat je zijn ogen niet kunt zien. En waarom kun je niets zien door die brilleglazen, waarom die uitstekende sleutelbeenderen etc.? Kortom: coverfoto is goed gekozen!

David Van Reybrouck is cultuurhistoricus, archeoloog en schrijver. Het boek 'Congo, een geschiedenis' verscheen vlak voor de 50-jarige Congolese onafhankelijkheid. Ik noem de beroepen van de auteur, omdat de cultuurhistorische kant duidelijk voorop staat in dit boek. Er is dan ook zeer gedegen onderzoek gedaan. 'Congo, een geschiedenis' is in zijn genre ongetwijfeld een goed boek, maar ik kwam al snel tot de conclusie dat ik geen liefhebber van het genre ben. Ondanks mijn vroegere desinteresse in geschiedenis, is dit later wel veranderd. Maar 686 pagina's geschiedenis, vind ik nog altijd teveel. Ik realiseer me dat er in een geschiedenisboek moeilijk stukken weggelaten kunnen worden. Desondanks ben ik van mening dat iets minder pagina's door details weg te laten, de leesbaarheid van het boek zou vergroten. Hierin speelt mee dat ik de schrijfstijl van de auteur niet altijd even boeiend (te beschouwend) en te langdradig vond. De stukken waarin de interviews met mensen werden weergegeven, vond ik het sterkst. 

 Ondanks dat het lezen voor mij een flinke opgave was, heb ik veel geleerd van het boek. Ik heb bijv. nooit geweten dat er al tussen de 3-5 miljoen mensen zijn omgekomen door oorlog in Congo sinds 1998. Als je de geschiedenis van Congo kent, kun je de huidige situatie in Congo (zoals je het steeds in het nieuws ziet) beter begrijpen. Ookal weet iedereen dat dergelijk oorlogsgeweld plaatsvindt, ik vond het afschuwelijk en aangrijpend te lezen welke middelen (bijv. in stukken snijden, verkrachting e.d.) ingezet worden om mensen te martelen en vernederen. 

Langdradig en ongeloofwaardig. Boek zou m.i. minstens in een kwart minder pagina's verteld kunnen worden, zonder afbreuk te doen aan het toch al magere verhaal. Auteur verzandt in details die geen enkele functie hebben voor het verhaal. Zwak plot. Boek leest snel, maar is dus niet onderhoudend.

Wat een tegenvaller! Absoluut geen literaire thriller; boek wordt helaas nergens spannend, maar is erg saai. Vooral aan het begin van het boek wisselen heden en verleden elkaar af; echter de scheiding tussen beide (en dus ook bijbehorende personen) is vaak onduidelijk. Verder is het verhaal zeer ongeloofwaardig. Dit alles leidde bij mij tot een hoge boek-irritatiefactor.

Er zijn van die boeken die zo snel mogelijk gelezen moeten worden; Tweestrijd is zo'n thriller. Want een thriller, eigenlijk is het zelfs zoveel meer dan dat! Linda weet vanaf de eerste bladzijde een beklemmende sfeer op de lezer over te brengen door het personage van Hanna, slachtoffer van huiselijk geweld. De eigenschappen van slachtoffer en dader zijn zeer goed uitgewerkt, zoals het constante loyaliteitsconflict waarin slachtoffer zich t.o.v. de dader bevindt en hoe moeilijk het is los te komen van de dader.Tweestrijd laat je vanaf de eerste pagina op het puntje van je stoel zitten van spanning, angst en medeleven.

Tweestrijd gaat over een voor de buitenwereld geslaagd echtpaar. Axel heeft een goede baan als gynaecoloog en het lijkt zijn vrouw Hanna voor de buitenwereld aan niets te ontbreken. De eerste indruk van Axel is er voor de buitenwereld één van een sympathieke, charismatische man. Anderen zien echter niet hoe hij zijn vrouw mishandelt, bedreigt en geweld aandoet. Axel en Hannah krijgen nieuwe overburen. Zij, Sonja, is rechercheur. Hij, Maurice, is advocaat. Axel verbergt echter dingen uit zijn verleden. Spelen deze dingen/personen een rol in het heden? Sonja heeft tijdens haar werk als rechercheur een partner, maar is deze wel zo betrouwbaar als zij altijd dacht? Alle personages en verhaallijnen komen mooi samen en er wordt een goede spanning opgebouwd. Ook al speelt toeval soms een rol; nergens wordt het verhaal ongeloofwaardig. Tweestrijd is een boek dat je van begin tot einde in z'n greep houdt.

Hoe vaak komt het niet voor dat auteurs na een flitsend debuut geen goed of een minder goed tweede boek afleveren? Bij Linda Jansma is dit zeker niet het geval. Tweestrijd is een boek dat de hoogste beoordeling verdient.Caleidoscoop was al zeer goed. Tweestrijd vond ik nog beter. Door de beschrijvingen van huiselijk geweld, iets dat helaas in werkelijkheid vaak voorkomt, is het een boek dat onder je huid kruipt en je als lezer constante rillingen bezorgt.