Ben je liefhebber van poëzie en lees je geregeld bundels en bloemlezingen, dan kan dit boek leuk zijn. Schrijf je regelmatig gedichten en heb je ambitie om in de toekomst iets uit te geven, dan is dit verplicht leesvoer! Chrétien Breukers is in dit schitterend boek eerlijk, dichter zijn doe je niet om er dik geld mee te verdienen. Daar voor moet je ontzettend hard knokken, vallen en opstaan. Degene die regelmatig schrijven en serieus met poëzie bezig zijn weten dat. Chrétien Breukers begint bij het begin, waarom en hoezo poëzie. Wat trekt je aan om hier een serieuze baan van te maken? Want meestal hebben dichters er een baan naast om rond te komen. In een volgend hoofdstuk heeft hij het over technieken en klank vormen. En begrijp goed, het gaat in dit boek om de regels van het vrije vers. Dus de diverse dicht vormen die er bestaan komen niet aan bod. Het gaat naast rijm en klank over enjambementen en afbrekingen, ritme, beeldspraak, betekenis en gelaagdheid. Wat ook belangrijk is dat je een bagage creëert. Koop en lees meer dan dat je nu al doet. En pak geregeld die bundels uit de boekenkast om het opnieuw te lezen. Wees ook secuur op je eigen werk. Schrijf je gedicht, lees het, laat het rijpen en pak het daarna terug. Zodat je zeker weet dat je er tevreden over bent. Laat je pas nieuwe gedichten lezen aan mensen om je heen. Iemand die schrijft is vaak in een euforie en kijkt zo over de schrijffouten heen. En juist degene die je werk lezen die kunnen een goede feedback zijn. Zeker als je voldoende poëzie hebt liggen en je hebt de ambitie om het uit te geven. Daar gaat het laatste hoofdstuk over. Chrétien Breukers legt alles zeer duidelijk uit. Wat je moet weten, wat je moet doen, wat je zeker niet moet doen.

Een vette compliment verdiend deze schrijver want in 137 pagina’s geeft hij zoveel informatie waar je heel veel uit kunt halen. Als ik naar mij zelf kijk, wist ik veel maar heb ik nog meer geleerd. Ik zat dan ook met een schrijfblok en pen naast me om aantekeningen te maken. Ik zelf dicht ook en heb de toekomst wens om een bundel te schrijven. Maar daar voor moet ik eerst nog hard werken, veel lezen (o.a. nog vaak dit boek) en deel nemen aan poetry slams (tip! voor de beginnende dichter).

Je moet het maar even doen. Je bent genezen van een depressie en bedenkt ik ga dit in boekvorm uitgeven. Je put uit de zwaarste periode in je leven. Om alles zo goed mogelijk op te schrijven. Een knap staaltje werk want hoe zwaar het onderwerp is in ‘Pil’, heeft Mike Boddé alles luchtig geschreven. Hij schroomt zich niet voor zelfspot en voegt hier en daar wat komische inslagen er aan toe. Als lezer maak je ook de zwaardere periodes mee. Bij mij branden de tranen in de ogen tijdens het lezen van een broer die komt te overlijden. Ook het lezen van de periode dat Mike geen zin meer had in het leven, pakte me bij m’n strot. Je wordt met je neus op de feiten gedrukt. Mensen die lijden aan een depressie gaan door een ware hel. Mike Boddé heeft met dit schrijfdebuut een moedig en indrukwekkend werk afgeleverd. Als dit onderwerp je interesseert of je bent fan van Mike Boddé ga dit lezen. En naar mijn inziens is dit een perfect medicijn, naast de reguliere medicatie/behandeling, voor mensen met een depressie.

Je hebt goed, beter, best ofwel ‘Weg van Lila’, ‘Vaderstad’, ‘Dagboek van een hufter’. Wat maakt Patrick van Rhijn met ieder nieuw boek een reuzenstap voorwaarts! Ik heb ‘Dagboek van een hufter’ gelezen als een hongerige wolf. Dat korte hoofdstukken werken heb ik aan dit boek wel gemerkt. Als de spanning maar strak over eind blijft. En dat heeft Patrick van Rhijn goed uitgewerkt. Dit hartverscheurend drieluik verteld over het leven van Sjors van Lingen. Een persoon die een gruwelijk geheim met zich mee draagt.

In deel één lees je de Sjors van nu en hoe hij probeert te leven met een worsteling van zijn gestolen jeugd. De daaruit ontstane beelden over vrouwen en zijn verknipte denkvermogen maken hem een sociaal onhandig persoon. Voornamelijk bij het vrouwelijk schoon. Toch lukt het hem, na diverse dates, een relatie op te bouwen met ene Sacha. Stukje bij beetje groeien deze twee personen dichterbij. Sacha vertelt en Sjors vraagt veel over haar leven. Dat komt Sjors goed uit, hoe meer Sacha verteld des te minder hij moet graven in zijn herinneringen. In tussen word er besloten dat ze samen gaan wonen. En als blijkt dat Sacha zwanger is, brand zij van nieuwsgierigheid over het leven van Sjors. Die nog steeds zwijgt over zijn verleden. Zelfs nadat Sacha Sjors wijst op een doos van hem. Hierin zitten spullen van vroeger. Die vond ze op zolder bij hem nadat ze haar spulletjes aan het opruimen was. Maar als Sjors dan nog zwijgt als het graf. Word Sacha het allemaal te veel en ze besluit de relatie voorlopig te eindigen. Zodat Sjors opzoek kan gaan naar wie hij werkelijk is en daar over eerlijk kan zijn.

Deel twee was even een omslag. Omdat deel één spannend eindigt zit je helemaal in het verhaal en ben je benieuwd hoe het verder gaat. Deel twee verteld over de jeugd van Sjors. Kleine Sjors die iedere dag smachtend zit te wachten tot dat mama thuis komt. Maar mama zal nooit meer thuis komen… Zijn ouders zijn gescheiden. Een foto van zijn moeder is het enige waar Sjors zich aan vast kan klampen, voornamelijk als papa kwaad is. En dat gebeurt nogal vaak, vader is namelijk alcoholist en verdrinkt zijn leven. En als paps het op zijn heupen heeft slaat hij zijn zoon of stopt hem urenlang in een donkere meterkast, de bruut! Sjors heeft naast de foto van mama nog een andere vlucht als het hem thuis allemaal teveel word. Feline een klasgenootje en net zoals Sjors één van de rustigste uit de klas. Sjors en Feline trekken veel met elkaar op. Maken denkbeeldige foto’s van special momenten of plaatsen. Hun vriendschapsrelatie is zo sterk dat je bijna zou denken dat het een liefdesrelatie is. Maar als Sjors met de verkeerde jongens om gaat en toe treed in die club. Ziet Feline haar vriendschap achter uit gaan met Sjors. Als ze ook nog misbruikt word door de overige jongens, komt Sjors er achter dat hij verkeerd bezig is. Met dit tweede deel word ook de proloog waar mee het boek begint duidelijk. Feline is op een dag nergens meer te vinden. Als Sjors haar gaat zoeken ziet hij bij de kerk de gruwelijke realiteit. Feline is het allemaal te veel geworden en heeft zich van het leven willen beroven.

Deel drie begint waar deel één eindigt en het is gemakkelijk om weer terug te keren naar die tijd in het boek. Sjors eindigde in deel één in een negatieve spiraal waar door hij in de cel is beland. Als hij naar huis mag is hij gebroken. Thuis aangekomen valt hij in woelige slaap en schrikt wakker als Sacha naast hem zit. Sacha walgt van haar vriend en is er helemaal klaar mee. Haar bloed kookt van woede en ze wil weten wie de hufter is die de vader van haar kind word. Sjors doet zijn verhaal, Sacha smelt een beetje. Maar haar besluit staat vast, nadat ze het verhaal heeft gehoord. Gaat ze terug naar haar andere woonruimte. Sjors word het allemaal te veel, hij heeft er genoeg van en wil zijn verleden afsluiten. Om zo zijn Sacha en het kindje terug te winnen. Met goedkeuring van Sacha mag Sjors het proces van de geboorte wel mee maken. Om zo ook Sacha te steunen in deze periode. Want er zijn complicaties met het kindje. In het ziekenhuis proberen ze dit te verhelpen. En thuis wil Sacha alternatieve geneeswijzing uit proberen. Alles om haar baby gezond op de wereld te zetten. Als Sjors alleen thuis is pakt hij de doos van zijn jeugd van zolder. Hij vind herinneringen van vroeger en een brief. Deze brief is afkomstig van een psychiatrisch gasthuis geschreven door een verpleegkundige. Die verteld dat zijn vader ernstig ziek is en niet lang meer heeft. Een tweede bezoek aan het ziekenhuis om de zwangerschapscompilatie te laten verhelpen wil lukken. Eindelijk komt er wat meer zonnestraal achter de donkere wolken vandaan. Hier door bloeit de relatie tussen Sjors en Sacha stukje bij beetje op. Tenminste nadat Sacha overstuur bij Sjors voor de deur staat om te zeggen dat het zwangerschapsprobleem terug is gekomen. Als Sjors Sacha gekalmeerd heeft en ze samen op de bank zitten laait de romantiek meer en meer op. Ze leven weer met elkaar en werken aan een stevige relatie. Dat word ondersteund door de geboorte van het kindje. Dol gelukkig nemen ze de tijd om op bezoek te gaan naar het psychiatrische gasthuis. Waar papa Herman ligt te wachten tot het zijn tijd is. Maar bij het zien van het kindje van zijn eigen zoon leeft hij zelfs een beetje op. Dan besluit Sjors nog eenmaal terug te gaan naar zijn jeugd. En zoekt de plek op waar Feline van de kerk sprong. En hoe moeilijk dat moment ook is, is hij tevreden dat hij hier staat. Hij maakt nog eenmaal een denkbeeldige foto met in gedachte dat Feline zijn echte eerste liefde was en blijft.

Had ik ‘Komt een vrouw bij de dokter’ en ‘De weduwnaar’ van Kluun niet gelezen en was ‘Haantjes’ mijn eerste kennismaking met deze auteur. Dan was ‘Haantjes’ het eerste en het laatste boek wat ik van Kluun zou hebben gelezen. Maar ik heb de eerste 2 genoemde boeken gelezen. Dan valt ‘Haantjes’ behoorlijk tegen! Zelfs ‘Help, ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt’ vond ik nog beter. En laat dat nou gaan over het verloop van een zwangerschap. Geschreven voor, met name, aanstaande vaders. En dat terwijl ik zelf geen vader ben.

In ‘Haantjes’ licht het niet aan de schrijfstijl. Het boek leest lekker weg, ik had het in 1 dag uit. Maar het boek is ontzettend vlak. Het spat niet, het kabbelt door met te weinig emoties. Ik mis het smeuïge, de fantastische hilariteit en de ontroerende drama. Wat me ook irriteerde waren de korte hoofdstukken in dit boek. Soms een halve pagina voor een hoofdstuk. Misschien was het een experiment van Kluun, ik vond het overbodige luxe.

Is er dan helemaal niks goed in dit nieuwe werk? Jawel, ik vond het onderwerp verrassend gekozen. Terwijl in KEVBDD en DW de mannen continu op vrouwenjacht waren. Gaat dit boek over de homoscene.

Het verhaal speelt zich in 1998 af, merendeel in het marketingbureau ‘Merk in Uitvoering’ De hoofdrollen zijn voor Stijn, Carmen, Luna, Frenk en Maud. Alle in jonge, gezonde, ambitieuze conditie. En zijn bekend uit boven genoemde boeken. Stijn en Frenk hebben met hun bureau grote namen binnen gehaald. Alleen wordt er weinig gedaan met de plannen en rapporten die in opdracht zijn gemaakt. Het wordt dus tijd dat ze iets definitiefs ontwikkelen wat wel op de markt komt. Dat gebeurt als ene Charles, een homo, in hun leven komt. Die heeft grote plannen, de Gay Games komen in 1998 voor het eerst naar Amsterdam. En Charles ziet hier brood in en legt zijn ideeën op tafel. Als Stijn en Frenk merken dat er groot geld mee verdient kan worden, nemen ze het werk aan. Maar als blijkt dat geen enkele winkelketen hun product wil verkopen zitten ze met een probleem. Stijn en Frenk willen dit niet laten schieten. Ze ruiken geld, dus er moet wat mee gedaan worden. Uiteindelijk komen ze niet verder dan dat ze het zelf aan de man moeten brengen. Zonder verkoop ervaring gaan ze aan het werk. Maar als blijkt dat heel het kantoor vol staat met dozen, zakt de moed in hun schoenen. Toch verbijten ze zich en gaan stug door. Maar als de verkoop, op wat grote orders na, helemaal flopt. Er nog meer problemen bij krijgen en ze veel geld hebben verloren moeten ze wel stoppen.

Het boek is opgesplitst in twee delen. Het eerste deel verteld de periode voor de Gay Games en is best vermakelijke. Er verscheen zelfs een paar keer een glimlach op mijn gezicht. Het tweede gedeelte verteld over de periode tijdens de Gay Games. Dat stuk is taai om door heen te komen. Het blijft maar door kabbelen zonder dat er echt iets interessants gebeurd.

Mocht Kluun gaan werken aan zijn vierde boek is mijn advies: zet Stijn, Carmen, Luna en alle andere bekende in de koelkast. Ik denk dat het tijd word voor vernieuwde invalshoeken en andere avontuurlijke wegen.