Na “De Reünie” het schitterende thrillerdebuut uit 2004, blijf ik met “Op klaarlichte dag” op mijn honger zitten. Aan spanning is er inderdaad geen gebrek, maar de gebeurtenissen die de auteur in haar verhaal perst, zijn er  echt nogal bij de haren bij gesleurd om, naar mijn mening, aan het vereiste aantal pagina’s te komen. Ook qua  schrijfstijl haalt Simone van der Vlucht niet het niveau van “De Reünie”. Uitdrukkingen als “in eerste instantie” komen stroef over en woorden als “desalniettemin” stammen uit de vorige eeuw. Ergens stelt de auteur dat de beschreven persoon het bijzonder prettig vindt dat anderen rond hem cirkelen als “planeten rond de maan”. Een uitdrukking die blijkbaar aan de aandacht van de correctoren is ontsnapt mits manen meestal rond planeten cirkelen en niet andersom.  Simone wordt blijkbaar omringd door een schare bijzonder vriendelijke recensenten, maar of deze haar een dienst bewijzen met haar zo ongenuanceerd de hemel in te prijzen, is zeer de vraag.

Hugo

In het begin vond ik dit een van de mindere boeken van Heleen van Royen maar naarmate het boek vorderde vind ik niet dat dit boek voor haar andere onderdoet.

Het is een bizar verhaal over prive-detective die op eigen wijze voor haar clienten te werk gaat en over de strubbelingen uit haar prive-leven.  Het is een apart boek maar zeker de moeite waard om te lezen!!!

Ik heb dit weergaloze werk van A.F.Th. van der Heijden ervaren als een helend en heilzaam meditatieboek. Mede door het recente overlijden van mijn vrouw voelde ik zijn messcherpe analyse van de gebeurtenissen en de verbijsterende realiteit die eruit voortvloeide, trillen in de diepste diepten van mijn ziel. Het was alsof de auteur dàt neerschreef wat ik nog maar pas zelf had aangevoeld of meegemaakt. Ik heb er eindeloos lang over gedaan om de meer dan zeshonderd pagina’s te lezen en te herbeleven… niet zelden in de greep van een schrijnende pijn. Het heeft me zeer geholpen mijn persoonlijk rouwproces beter te verwerken… ik voelde me niet langer alleen…. Ik ben hem zeer dankbaar

Een aangrijpend boek over een vrouw die met haar kind moet overleven in WOII. Voor mensen die nu in deze tijd leven is het moeilijk voor te stellen hoe het toen geweest moet zijn. Het is een boek waarin je blijft lezen omdat je wilt weten hoe het afloopt ..... Jammer is dan wel dat je nog helemaal in het verhaal zit en dat er dan ineens na het omslaan 'Dankwoord' tevoorschijn komt waardoor er nog wel een paar ???? overblijven.