Een bijna verlaten kroeg, een uitgedroogde tuinderij, stoffige straten en geen enkele vorm van vertier. Dat is waar Benjamin opgroeit, en waar hij (bijna 17 jaar oud)  zorgt voor zijn zwaar demente grootvader  Karl. Zijn moeder reist als jazz zangeres heel Europa door en belt alleen om te zeggen dat ze toch  later thuiskomt omdat haar tournee uitgebreid wordt. Triestheid ten top.

Als tijdverdrijf bouwt Benjamin een oud VW busje waar hij later mee door Afrika wil reizen(waar zijn vader verongelukt is), maar ondertussen komt hij niet verder dan de plaatselijke kroeg met zijn eveneens zelfgebouwde tuktuk. Hij speelt memory met zijn grootvader en is de linkerhand van Maslow, kroeg- en garagebaas, en ongekroond burgermeester  van het dorp.

Maslow heeft echter een plan om Wingroden uit de sleur te halen.  Hij bouwt in het diepste geheim een UFO en brengt  daarmee zijn dorpsgenoten het hoofd op hol. Als Lena plotseling opduikt in het dorp, denkt Maslow dat zij journaliste is en beginnen de dingen pas echt uit de hand te lopen.  Door deze gebeurtenissen,  en de onverwachte dood van  Georgi, een aan drank verslaafde Russische oorlogsveteraan, maken dat Wingroden nooit meer zal worden zoals het was.

Rolf Lappert heeft met dit boek weer bewezen een meesterverteller te zijn: de dorpsbewoners worden met zoveel kleur beschreven dat bijna oude bekenden van je lijken. Het dorpsleven wordt zowel in al haar saaiheid als in de latere hektiek, op een heel aannemelijke manier neergezet. Ondanks de triestheid laat Rolf een aantal hilarsiche dingen gebeuren die maken dat je met een glimlach de pagina’s omslaat en omslaat, tot je ineens tot je spijt merkt dat het boek uit is.

Officieel is het een jeugdboek, maar ook voor volwassenen zeer goed leesbaar.

Catherine gaat veel uit met vriendinnen en gaat dan helemaal uit haar dak. Ze ontmoet Lee in een bar, waar hij werkt. Lee is aantrekkelijk en charmant. Niemand wil Catherine dan ook geloven als hij haar bedreigt. Hij is een grote manipulator en palmt haar vrienden helemaal in.  Het tweede verhaal speelt zich vier jaar later af en wordt afgewisseld met het eerste verhaal. Dat is in het begin een beetje verwarrend, maar went al snel. Catherine heeft last van angstaanvallen en is dan helemaal in paniek. Stuart, die boven haar woont, probeert langzaam haar vertrouwen te winnen. Hij heeft wel verstand van haar toestand, omdat hij werkt als klinisch psycholoog. Catherine lijdt aan OCD ( Obsessive Compulsive Disorder).Langzaamaan gaat ze ook weer vertrouwen in zichzelf stellen.  Door goede beschrijvingen van haar toestand begrijp je hoe OCD werkt en kun je je inleven in het leven van Cathy, zoals ze zich nu noemt. De hoofdpersoon is zeer goed neergezet en uitgewerkt. Het boek is ook  spannend. Je voelt de dreiging duidelijk. Ik vond het boek toch geen vijf sterren waard, zoals andere lezers. Het boek hield mij niet zo in spanning, dat ik het niet meer weg kon leggen. Dat is toch een criterium voor vijf  sterren voor mij, of dat het boek mij lang, nadat ik het gelezen heb, blijft bezighouden.  Elizabeth Haynes weet waar ze over schrijft. Ze werkt als misdaadanaliste bij de Britse politie. Haar ervaringen heeft ze verwerkt in dit verhaal over huiselijk geweld en dwangneurose. Waarheen je ook vlucht is een mooi debuut, vier sterren zeker waard!Verstuurd vanaf mijn i- pad.

De Daisy Sisters is geen misdaadroman, maar een gewone roman, waarin het leven van drie generaties vrouwen wordt gevolgd en de veranderende positie van de vrouw in de arbeidersklasse centraal staat. Het verhaal begint in 1941 en eindigt in 1981.

 Elna en Vivi zijn al jaren penvriendinnen. Ze willen elkaar heel graag eens ontmoeten, maar het is oorlog. Dan is er een mogelijkheid om te hooien bij een oom en ze plannen een fietsvakantie in het noorden van Zweden. Ze noemen zich "de Daisy Sisters".  Ze merken weinig van de oorlog en worden er nieuwsgierig naar. Tijdens de vakantie gaan ze naar de grens met Noorwegen, waar wel oorlog wordt gevoerd. Ze leren daar een paar soldaten kennen. Elna wordt verkracht en blijkt in verwachting te zijn. Dit heeft nogal verregaande  gevolgen voor Elna.  Eivor is de dochter van Elna, die we volgen vanaf dat ze veertien jaar is. Ze wil naar de grote stad. Dan gaat ze mee met een jongen, op wie ze verliefd denkt te zijn. Ook Eivor maakt de verkeerde keuzes. Het leven loopt niet zoals ze zich had voorgesteld.  Ze wensen voor zichzelf en hun dochter een beter leven, maar het lijkt wel of de geschiedenis zich herhaalt.  De Daisy Sisters is niet het beste boek van Henning Mankell. Het boek dateert ook al weer van 1982. Toch vind ik het een goed boek. Ook heeft Mankell zijn kritiek op de maatschappij duidelijk verwerkt in dit boek, over klassenverschil en ziekte door onwetendheid over asbest.  Verstuurd vanaf mijn i- pad.

"Wit als melk, rood als bloed" is het debuut van Alessandro D'Avenia, een jonge docent Italiaans op een middelbare school in Milaan.

 Leo is zestien. Hij zit op het gymnasium, maar school bevalt hem niet zo. Liever hangt hij rond met zijn vrienden of voetbalt hij met zijn vriend Niko. Sylvia is een goede vriendin, waar hij veel huiswerk mee maakt. Sylvia is verliefd op Leo, maar dat weet hij niet.Leo daarentegen is weer heimelijk verliefd op de roodharige Beatrice. Wanhopig verliefd. Hij is te verlegen om contact met haar te maken. Dan blijkt Beatrice ongeneeslijk ziek te zijn en komt niet meer op school. Als er een nieuwe leraar filosofie op school komt, raakt Leo helemaal in de ban van hem. Hij kan mensen duidelijk inspireren. Hij is helemaal weg van de film "Dead poets society". Daarin was Robin Williams ook een leraar, die zijn leerlingen enthousiasmeerde. De nieuwe leraar leert hem zijn dromen na te jagen.Dan heeft Leo ook de moed om, met de hulp van Sylvia, contact op te nemen met Beatrice. Hij wil zelfs bloed geven om haar leven te redden. Beatrice heeft leukemie en wordt alleen maar zieker. Leo laat alles schieten om bij haar te zijn. Dat vinden zijn andere vrienden weer niet leuk. Als het dan voor Beatrice op het einde loopt, blijft Leo bij haar in haar laatste uren, hoewel er een belangrijke voetbalwedstrijd op stapel staat.Voor haar dood zorgt Beatrice, dat Leo een andere droom najaagt. Hij vindt een nieuwe liefde, die het gemis van Beatrice iets verzacht.    "Wit als melk, rood als bloed" is een ontroerende roman over de liefde en het verwezenlijken van je droom. Er zit veel humor in het verhaal. Ook ik vond de film "Dead poets society" een heel goede film, waar ik toen erg mee meeleefde, waarschijnlijk, omdat ik toen zelf de opleiding voor docent volgde. De manier, waarop Robin Williams de leerlingen inspireerde, was ook mijn droom om zo les te geven. Aan het eind van het boek was het verhaal zo ontroerend, dat ik het niet meer droog hield. Ik waardeer dit mooie verhaal dan ook met vijf sterren, omdat ik er nog vaak aan terugdenk. Ik ben dan ook heel benieuwd naar een nieuw boek van deze schrijver!  Verstuurd vanaf mijn iPad