Catherine gaat veel uit met vriendinnen en gaat dan helemaal uit haar dak. Ze ontmoet Lee in een bar, waar hij werkt. Lee is aantrekkelijk en charmant. Niemand wil Catherine dan ook geloven als hij haar bedreigt. Hij is een grote manipulator en palmt haar vrienden helemaal in.  Het tweede verhaal speelt zich vier jaar later af en wordt afgewisseld met het eerste verhaal. Dat is in het begin een beetje verwarrend, maar went al snel. Catherine heeft last van angstaanvallen en is dan helemaal in paniek. Stuart, die boven haar woont, probeert langzaam haar vertrouwen te winnen. Hij heeft wel verstand van haar toestand, omdat hij werkt als klinisch psycholoog. Catherine lijdt aan OCD ( Obsessive Compulsive Disorder).Langzaamaan gaat ze ook weer vertrouwen in zichzelf stellen.  Door goede beschrijvingen van haar toestand begrijp je hoe OCD werkt en kun je je inleven in het leven van Cathy, zoals ze zich nu noemt. De hoofdpersoon is zeer goed neergezet en uitgewerkt. Het boek is ook  spannend. Je voelt de dreiging duidelijk. Ik vond het boek toch geen vijf sterren waard, zoals andere lezers. Het boek hield mij niet zo in spanning, dat ik het niet meer weg kon leggen. Dat is toch een criterium voor vijf  sterren voor mij, of dat het boek mij lang, nadat ik het gelezen heb, blijft bezighouden.  Elizabeth Haynes weet waar ze over schrijft. Ze werkt als misdaadanaliste bij de Britse politie. Haar ervaringen heeft ze verwerkt in dit verhaal over huiselijk geweld en dwangneurose. Waarheen je ook vlucht is een mooi debuut, vier sterren zeker waard!Verstuurd vanaf mijn i- pad.

De Daisy Sisters is geen misdaadroman, maar een gewone roman, waarin het leven van drie generaties vrouwen wordt gevolgd en de veranderende positie van de vrouw in de arbeidersklasse centraal staat. Het verhaal begint in 1941 en eindigt in 1981.

 Elna en Vivi zijn al jaren penvriendinnen. Ze willen elkaar heel graag eens ontmoeten, maar het is oorlog. Dan is er een mogelijkheid om te hooien bij een oom en ze plannen een fietsvakantie in het noorden van Zweden. Ze noemen zich "de Daisy Sisters".  Ze merken weinig van de oorlog en worden er nieuwsgierig naar. Tijdens de vakantie gaan ze naar de grens met Noorwegen, waar wel oorlog wordt gevoerd. Ze leren daar een paar soldaten kennen. Elna wordt verkracht en blijkt in verwachting te zijn. Dit heeft nogal verregaande  gevolgen voor Elna.  Eivor is de dochter van Elna, die we volgen vanaf dat ze veertien jaar is. Ze wil naar de grote stad. Dan gaat ze mee met een jongen, op wie ze verliefd denkt te zijn. Ook Eivor maakt de verkeerde keuzes. Het leven loopt niet zoals ze zich had voorgesteld.  Ze wensen voor zichzelf en hun dochter een beter leven, maar het lijkt wel of de geschiedenis zich herhaalt.  De Daisy Sisters is niet het beste boek van Henning Mankell. Het boek dateert ook al weer van 1982. Toch vind ik het een goed boek. Ook heeft Mankell zijn kritiek op de maatschappij duidelijk verwerkt in dit boek, over klassenverschil en ziekte door onwetendheid over asbest.  Verstuurd vanaf mijn i- pad.

"Wit als melk, rood als bloed" is het debuut van Alessandro D'Avenia, een jonge docent Italiaans op een middelbare school in Milaan.

 Leo is zestien. Hij zit op het gymnasium, maar school bevalt hem niet zo. Liever hangt hij rond met zijn vrienden of voetbalt hij met zijn vriend Niko. Sylvia is een goede vriendin, waar hij veel huiswerk mee maakt. Sylvia is verliefd op Leo, maar dat weet hij niet.Leo daarentegen is weer heimelijk verliefd op de roodharige Beatrice. Wanhopig verliefd. Hij is te verlegen om contact met haar te maken. Dan blijkt Beatrice ongeneeslijk ziek te zijn en komt niet meer op school. Als er een nieuwe leraar filosofie op school komt, raakt Leo helemaal in de ban van hem. Hij kan mensen duidelijk inspireren. Hij is helemaal weg van de film "Dead poets society". Daarin was Robin Williams ook een leraar, die zijn leerlingen enthousiasmeerde. De nieuwe leraar leert hem zijn dromen na te jagen.Dan heeft Leo ook de moed om, met de hulp van Sylvia, contact op te nemen met Beatrice. Hij wil zelfs bloed geven om haar leven te redden. Beatrice heeft leukemie en wordt alleen maar zieker. Leo laat alles schieten om bij haar te zijn. Dat vinden zijn andere vrienden weer niet leuk. Als het dan voor Beatrice op het einde loopt, blijft Leo bij haar in haar laatste uren, hoewel er een belangrijke voetbalwedstrijd op stapel staat.Voor haar dood zorgt Beatrice, dat Leo een andere droom najaagt. Hij vindt een nieuwe liefde, die het gemis van Beatrice iets verzacht.    "Wit als melk, rood als bloed" is een ontroerende roman over de liefde en het verwezenlijken van je droom. Er zit veel humor in het verhaal. Ook ik vond de film "Dead poets society" een heel goede film, waar ik toen erg mee meeleefde, waarschijnlijk, omdat ik toen zelf de opleiding voor docent volgde. De manier, waarop Robin Williams de leerlingen inspireerde, was ook mijn droom om zo les te geven. Aan het eind van het boek was het verhaal zo ontroerend, dat ik het niet meer droog hield. Ik waardeer dit mooie verhaal dan ook met vijf sterren, omdat ik er nog vaak aan terugdenk. Ik ben dan ook heel benieuwd naar een nieuw boek van deze schrijver!  Verstuurd vanaf mijn iPad 

De Zielenreis

 Dr. Michael Newton werkte meer dan veertig jaar als psycholoog, regressietherapeut en leraar. Met regressietherapie brengt Newton mensen onder diepe hypnose terug in de tijd, voordat ze geboren zijn. In 29 casussen stelt hij de mensen vragen over hoe de zielenwereld eruit ziet, waarom we terugkeren in een bepaald lichaam en ook of je je ouders zelf gekozen hebt. Ook wordt duidelijk, dat er verschillende zielsniveau' s bestaan.   Actrice Shirley's MacLaine zei zelfs, dat de  boeken van Michael Newton de fascinerendste boeken zijn, die ze ooit heeft gelezen.   Onze oudste zoon (28) had het boek gekocht. Hij moest de volgende dag werken. En ik heb het in een dag uitgelezen. Toen we beiden het boek gelezen hadden, wilde onze jongste zoon (25) met ons discussiëren over het onderwerp. Wij zeiden, dat hij eerst maar eens zelf het boek moest lezen. Hij leest nooit boeken, maar dit boek heeft hij wel gelezen. Nu zijn er geen discussies, maar zijn we het er allemaal over eens, dat het een heel fascinerend boek is. We praten al weken thuis over dit onderwerp. Inmiddels heb ik al meerdere boeken hierover gelezen. Eigenlijk was ik niet eens verbaasd, maar had meer het gevoel van ja, zo is het. Bang om dood te gaan ben ik niet meer, alhoewel ik nog wel een tijdje hier op aarde wil blijven! Het boek zal voor veel mensen een eye- opener zijn. 

Verstuurd vanaf mijn iPad