Dit is een boek met twee hele tegenstrijdige kanten. Aan de ene kant is er het prachtige, soms poëtische taalgebruik van Michaels, dat echt een genot is om te lezen. Prachtige passages die je op je gemak moet laten bezinken. Aan de andere kant is er de plot waar eigenlijk geen touw aan vast te knopen is. Het eerste deel is voorspelbaar: dolgelukkig koppel verliest hun eerste kind bij de geboorte en groeit uit elkaar. Dan verplaatst het verhaal zich naar de andere kant van de wereld waar ze ieder hun eigen weg gaan en een derde hoofdrolspeler zijn opwachting maakt. Uiteindelijk zal de bedoeling van Michaels wel zijn dat Jean en Avery elkaar weer vinden, gelouterd en juist door de invloed van die derde hoofdrol, Jeanluc, maar dat is allemaal wel erg verwarrend. Jammer, met een consistentere plot zou dit een topboek zijn geweest. 

Knap boek over het verlies van een liefde en de teloorgang van een huwelijk. Geen bijster vrolijke onderwerpen maar Nicci Gerrard pakt het zo nauwgezet aan dat het verhaal beklijft. Langzaam maar zeker doet ze de hele geschiedenis van Irene en Adrian uit de doeken en ze beschrijft dat op een levensechte manier. Dit boek heeft heel wat meer diepgang dan de boeken die Gerrard met haar echtgenoot schrijft en waar ik zo langzamerhand op  afgeknapt ben. Haar solo oeuvre wil ik op basis van dit verhaal nog wel verder gaan verkennen.

Wat een prachtig boek! Het is bijna ongelofelijk dat een jonge auteur zo'n goed verhaal neer kan zetten maar Tea Obreht speelt het klaar. Haar verhaal is meeslepend, zit goed in elkaar en is ook nog eens stilistisch uitstekend. Hoofdrolspeelster Natalia verliest haar geliefde grootvader en vertelt zijn verhaal, dat is doorspekt met mythische figuren en lokale legendes. Alle verhaallijnen komen aan het einde keurig bij elkaar en dan wil je maar een ding: meer! Ik kijk zeer uit naar het volgende boek van deze getalenteerde schrijfster.

Dit is een heel vreemd boek. Het begint als een redelijk voor de hand liggende coming of age-roman waar een jong meisje met een excentrieke vader op een nieuwe school begint en tot eigen verbazing in het populaire clubje wordt opgenomen. Dan vindt er halverwege het verhaal een (zelf-)moord plaats en verandert het boek in een B-spionageroman die volledig ontspoort. En alsof dat al niet vreemd genoeg is, is het hele verhaal doorspekt met literatuurverwijzingen. Die zijn waarschijnlijk bedoeld om de opbouw van het boek als een soort literatuursyllabus te ondersteunen, maar zijn in de praktijk doodvermoeiend. Onbegrijpelijk dat dit destijds zo'n hype was...