Als je "gevallen" bent voor de Harry Potter boeken, dan is dit kleine boekje zeker leuk om "mee te pikken". Een leuke beschrijving van een prachtige sport, al zij het fictief. Ik vond de boeken zo leuk dat ik deze ook kocht en opnieuw genieten, helaas geen vervolg op de "Relieken" etc, maar wel leuk erbij!

Sensationeel. Wat een finale van een prachtige serie. Als filmliefhebber heb ik beide delen die gemaakt zijn van dit boek al gezien, maar nu ik het boek heb gelezen wordt mij alles veel duidelijker. Het boek is zoveel beter en zoveel spannender dan de films. Wat heb ik genoten. Eindelijk wordt alles duidelijk... en eindelijk snap ik het onderbuikgevoel over Sneep, ik had altijd al het gevoel dat er iets goeds in hem zat.

Ook kan ik het gevoel niet onderdrukken dat de boeken ook een link hebben naar de oorlog, de bezetting, de harde strijd van de ondergrondse en uiteindelijk de bevrijding. Zal wel zijn omdat ik Nederlander ben denk ik, maar het gevoel begon op te komen bij deel 5, de Orde van de Fenix en dat bleef me bij. Marten Vilijn alias Voldemort als een soort monster dat Hitler was....

In ieder geval heb ik genoten tot het einde... en de boeken zal ik weer gaan lezen, dat is zeker!

Langzamerhand begin je meer te begrijpen van alles, maar het lijkt wel of er ook meer raadsels bijkomen. Het wordt duidelijk dat Marten Vilijn/Voldemort als student op Zweinstein achter zaken is gekomen die invloed hadden op zijn toekomstig leven als heer van de duisternis..... en zowel Perkamentus als Harry krijgen het buitengewoon zwaar om er achter te komen wat dat is. Wat zijn gruzielementen en hoe werkt dat eigenlijk? En wie is de halfbloed prins, die van Harry een betere brouwer van toverdranken maakt dan Hermelien Griffel?? Daarbij beginnen de hormonen bij Harry, Hermelien, en zeker ook bij Ron, een rol te spelen.... en invloed te kriojgen op hun onderlinge verhoudingen.

Zeker is dat we ook deze keer weer op het verkeerde been gezet worden, vooral aan het eind........

Wat een prachtig boek! Opnieuw heerlijk om te lezen, zo anders, gedetailleerder en zeker beter nog dan de film, die je er naast goed kunt bekijken vind ik.

De reddingsboot beschrijft voornamelijk het leven en overleven in een boot en het proces wat daarop volgt.

Als Grace en haar kersverse man op de Empress Alexandra, een oceaanstomer,zitten en op weg zijn naar haar schoonouders,die net pas over haar bestaan te horen hebben gekregen,is er een ontploffing.

Er wordt schipbreuk geleden,passagiers moeten van boord en Grace komt in reddingsboot 14 terecht met nog 38 mensen.

Het is een gevarieerd gezelschap,oa een moeder met kind,Italiaanse vrouwen,een diaken en dan natuurlijk Hardie,die de leiding heeft en daadwerkelijk de baas speelt.

Eigenlijk is de reddingsboot overvol,er is maar voor minder mensen plaats,Hardie neemt de beslissingen,die niet altijd in goede aarde vallen.

Een drenkeling die ook nog aan boord wil komen wordt met harde hand afgewezen,een onmenselijk iets.

Het is leven,maar vooral proberen te overleven…

Men komt voor dilemma’s te staan,de keuzes zijn moeilijk.

Ik voelde de spanning die er heerste met de passagiers onder elkaar,honger en dorst gaan meespelen,diverse personen overleven het niet.

Men krijgt een taak toegedeeld om te hozen,je merkt hoe de krachten van de passagiers afnemen en er wordt gepraat en geruziëd

Drie weken op zee onder soms erbarmelijke omstandigheden is niet niks.

Dan is er ook nog de machtstrijd van Hardie tussen een van de vrouwen,dit gaat soms hard tegen hard

Ik probeerde me voor te stellen dat ikzelf op die boot zou zitten,niet wetende of je het wel zou redden,zou er zeker wanhopig van worden.

Je weet al dat Grace overleeft,in de proloog wordt verteld dat ze in de rechtszaal is.

Daar staat ze terecht voor mood met voorbedachten rade.

Waarom heeft ze geholpen de man overboord te gooien,daar gaat het over bij het proces.

Vond het een boek dat indruk op me gemaakt heeft,de wilskracht en toch het vechten om te overleven.

Je moet echt wel met die ontberingen mentaal sterk zijn ook,anders geef je volgens mij de moed op.

Hoe een klein boekje toch heel groot kan zijn!