Mooi boek over een voor mij onbekend stuk geschiedenis, de kindertransporten in WO II. Het kindermeisje Marta vertelt het verhaal. De delen geschreven door Lisa vond ik verwarrend. Mooi tijdsbeeld.

Ik heb dit boek een eerlijke kans gegeven en heb gelezen tot pagina 208, maar het kon mij niet bekoren. Ik vond het langdradig. Dus ik ben gestopt met lezen. Jammer, maar het is niet anders.

In Verloren grond wordt de geschiedenis van Mehmet en zijn familie verteld.

Hij groeit op Sobyan Turkije.

Zijn vader is een begenadigd verteller. Met zijn passie voor verhalen vertellen worden vele avonturen door overlevering vastgelegd. Zo verteld hij aan Mehmet over de levensloop van zijn grootouders, deze gebeurtenissen en de gevolgen ervan in het dorp Hemgin aan het begin van de vorige eeuw zijn hartverscheurend. Door een verschrikkelijk ongeluk verliest hij de kunst om mensen te amuseren en dooft de kracht in zijn leven. Zijn sterke, nog jonge, vrouw vormt dan een front met hun overgebleven kinderen tegen alle ontberingen en onverwachte vijandige bewoners. Veel later is het Mehmet, de jongste zoon die de belofte van zijn oude opgeleefde vader kan inlossen.

Verloren grond is een aangrijpend en smartelijk boek waarin schrijver Murat Isik op prachtige wijze de tijdgeest van de jaren zestig in Oostelijk Turkije beschrijft. Wanneer Murat Isik steeds meer de familiegeschiedenis van Mehmet doet herleven wordt mijn belangstelling voor historische en geografische feiten geprikkeld. Zijn sfeervolle en kleurrijke beschrijvingen over het lot van het gezin van Mehmet hebben mij ontroerd en verrast. Murat Isik is zelf de verhalenverteller geworden en heeft mij met zijn fantastische roman enorm geboeid.

Verloren grond is bovenal een eerbetoon van Murat Isik aan zijn geboortegrond, zijn ouders en voorouders.

Je staat raar te kijken als er ineens een kind aan de deur staat en zegt Davids dochter te zijn.Het is erg moeilijk te accepteren,en het boek sleept je dan ook door alle moeilijk heden heen.Heerlijke roman