Al vaak van deze boeken gehoord, maar ze toch nooit gelezen omdat het YA is. Niet dat ik nou zo'n hekel heb aan Yaffies, sterker nog, ik denk dat mijn alltime-favorieten-lijst voor de helft uit YA bestaat, maar ik weet dat ik een jeugdboek van 300 pagina's heel snel uit heb en dan vind ik het zonde om er 20 euro voor neer te leggen. Goed, met de film kwamen er ook goedkopere uitgaves van de boeken en toen toch maar eens deel 1 meegenomen. Gladiator is een van mijn favoriete films en dit boek heeft daar veel van weg. De hele wereld van Panem is gebaseerd op het oude Rome, ook al wordt dit nergens in het boek zo genoemd. In het Colosseum hebben vele mensen de dood gevonden door wrede spelletjes voor de rijken en daar zijn de Hongerspelen van dit boek duidelijk op gebaseerd. Het is een heel wreed gegeven dat er 24 tieners worden opgesloten in een arena om elkaar uit te moorden en dat daar dan ook nog een TV-show a la Expeditie Robinson over wordt uitgezonden, 24/7 lang. Maar in de wereld waar Katniss leeft is dit heel normaal. Zij is hier zelf ook heel laconiek in, ze is niet bang voor haar eigen dood en vind het ook niet erg om zelf te doden, want een mens is niet heel veel anders dan een dier. De dood is in dit boek dan ook niet iets ergs, maar meer iets normaals en doodgaan tijdens de Hongerspelen is zoiets als eruit gestemd worden bij de eilandraad bij Expeditie Robinson. Alleen ben je dan dus wel dood. Een groot deel van de 24 spelers blijft anoniem in het boek en wordt aangeduid als "het meisje van district 1" of de "jongen van district 5". Hierdoor heb je als lezer ook geen feeling met deze personages en is het ook niet zo erg als ze sterven.

Ik wist vantevoren al dat Katniss en Peeta zouden blijven leven, dus in die zin was het boek niet spannend meer. Maar het werd een echte pageturner, doordat ik steeds meer vragen kreeg hoe ze gingen overleven en hoe ze dan zouden afrekenen met alle anderen, met name met hun "vrienden" onder de tegenstanders. Wat dat betreft maakt de schrijfster zich er met de dood van Rue wel erg makkelijk van af, het had meer spanning gegeven als Rue de een-na-laatste levende was geweest, in plaats van Cato. Op het moment dat Katniss een verbond sloot met Rue had ze ook meer met dat meisje, dan met Peeta.

Alles bij elkaar is het een intrigerend boek, vlot geschreven, een pageturner, maar ook een boek waar je over na blijft denken. Want wat zou ik doen in zo'n situatie? Doden om te blijven leven? Vluchten en je zolang mogelijk verbergen? En zo kun je hier eindeloos over na gaan denken. Dat ga ik niet doen, ik ga verder lezen in Vlammen.