Ik ben aangenaam verrast door dit boek. Het is zowel een historische als een psychologische roman waarbij twee tijdslijnen kunstig met elkaar verweven zijn. Toen ik het aan het lezen was, vond ik het een bijna on-Nederlands boek. Zo rijk verhalend geschreven! Qua sfeer doet het me denken aan Isabel Allende, maar dan met meer pit geschreven. Het boek is ontzettend rijk aan verhaallijnen, maar de constructie is zo slim dat het allemaal logisch bij elkaar past en dat je gewoon verder moet lezen. Het is spannend, goed geschreven en bij tijd en wijle enigszins surrealistisch. Wat mij betreft een topboek!

De titel doet vermoeden dat het een hilarisch boek is. Dorrestein zelf noemt het in recensies de Bridget Jones voor vrouwen in de overgang. Nu kan ik daar nog niet over oordelen, maar het heeft mijn verwachtingen niet waargemaakt. Het is wel een prettig leesbaar boek over de overgang, loslaten van je kinderen, de zorg voor een dementerende ouder en zoals in veel boeken van Dorrestein de moeder-dochter relatie.

Vladiwostok gaat over twee ogenschijnlijk geslaagde mannen met een obsessie voor seks en een hang naar macht. Hans Portielje wil dolgraag de politiek in en Fons Nieuwenhuijs helpt hem er als spin doctor graag bij. Totdat hij er genoeg van heeft en mede voor zijn val zorgt. Ik vind de verhaallijn zeer dun en het overvloedige gebruik van seks op een gegeven moment storend. Wel weet het boek een bepaald tijdsbeeld neer te zetten van mannen die niet goed met hun verworvenheden kunnen omgaan. Daarnaast wordt de manier waarop media bepalend zijn voor het beeld dat mensen van iemand of een idee hebben op een realistische manier gepresenteerd. Leuk vind ik dan ook dat Pam, de vrouw van Fons, de echte sterke persoonlijkheid in dit boek is. Vele pagina's zet Thomese vrouwen neer als gebruiksvoorwerpen om daar op de laatste pagina's snel korte metten mee te maken.

Een zeer aangrijpend boek en erg goed geschreven! Ik vind het super dat Dave Eggers op basis van een waargebeurd verhaal zo'n voortreffelijke roman heeft geschreven. Dit soort verhalen moet vastgelegd worden voor komende generaties. Ten eerste omdat het veel inzicht geeft in de angst die de VS in haar wurggreep heeft sinds 9/11 en ontaardt in excessen. Ten tweede omdat het verhaal laat zien dat 'the American Dream' ondanks deze excessen voor veel Amerikanen overeind blijft.

Het verhaal gaat over de familie Zeitoun die woont in het door de orkaan Katrina getroffen New Orleans. De hele familie behalve de vader ontvlucht New Orleans voordat de orkaan aan land komt. Deze van oorsprong Syrische Abdulrahman Zeitoun wil in New Orleans blijven om zijn panden te beschermen. Hij vindt een merkwaardige rust in de ondergelopen stad terwijl hij met een kano door de straten peddelt, honden te eten geeft en mensen uit hun huizen redt. Totdat hij verdwijnt en een heel andere wereld achter de ramp Katrina zich voor hem ontvouwt.

Het boek laat zien hoe de Amerikaanse overheid om is gegaan met deze ramp. Toevallig heb ik kort geleden 'het einde van Amerika' van Naomi Wolf gelezen. De handelswijze van de regering Bush, die zij beschreef, wordt in Zeitoun perfect geïllustreerd: de willekeur bij het opsluiten van mensen, het bestaan van geheime gevangenissen die buiten de wet staan, het beknotten van de persvrijheid... De houding van de Amerikaanse overheid ten opzichte van moslims na 9/11 wordt even aangestipt in het boek, maar dat is absoluut geen leidend principe in het boek.

Ik kan iedereen aanraden om dit boek te lezen!