Gebruiker sinds: 24 okt 2009
Laatste inlog: 08 mei 2013
Reacties op boeken: 139
Ontvangen berichten: 48
Aantal vrienden: 41
Profiel: 50% compleet
|
14 mei 2013 Gemaakt door: Sonjateun Een blik jodenkoeken is het autobiografische verhaal van Jessica Meijer.Wanneer ze 10 jaar oud is, overlijdt plotseling haar bekende vader Ischa Meijer met wie zij een hele goede band had. Ze kan dit ook als ze wat ouder wordt moeilijk verwerken. Als 3 jaar later I.M. van Connie Palmen uitkomt, vindt ze dit ook alles behalve prettig omdat ze op de vreemdste momenten vragen krijgt over haar vader terwijl ze er zelf liever niet over praat.Ze gaat haar gevoelens weg eten en als ze daardoor aankomt, steekt ze meerdere keren per dag haar vinger in haar keel. Dit gaat van kwaad tot erger en zo ontwikkelt zich een ernstige vorm van Boulimia.Jessica Meijer heeft een prettige en vlotte schrijfstijl en ik ben benieuwd naar haar tweede boek. Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |
|
10 apr 2013 Gemaakt door: Sonjateun Ik heb veel romans gelezen over de Tweede Wereldoorlog maar geen van deze raakte me zoals "Haar naam was Sarah" van Tatiana de Rosnay en "Het familieportret" van Jenna Blum.Met "De laatste winter" van Femke Roobol is daar nu eindelijk verandering in gekomen. Eindelijk weer een pure roman over De Tweede Wereldoorlog die me raakt.Deze roman verdient het om net zo'n bestseller te worden als bovengenoemde romans. Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |
|
26 mrt 2013 Gemaakt door: Sonjateun Net de laatste bladzijden gelezen van IV van Arjen Lubach en vind het jammer dat ik het al uit heb. Wat een heerlijke, vlot geschreven thriller. Echt bijna niet weg te leggen en het liefst wil je ook alleen maar doorlezen. Kortom een verslavende, goede thriller. Ik voorspel dat IV verfilmd wordt en de winnaar van de Gouden Strop 2013 zal zijn. tags: spannend, verslavend, actueel 0 reacties Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |
|
17 mrt 2013 Gemaakt door: Sonjateun De Volkskrant vindt De wilden plat oerbraaf gemaksproza.Ik heb hardop gelachen tijdens het lezen van deze romanen op het einde zat ik met een brok in mijn keel.Het boek heeft mij dus geraakt en of het dan proza heet ofliteratuur dat maakt voor mij niet uit.Ook schrijft de Volkskrant dat er geen greintje intellectuele uitdagingzit in dit boek.Het zal wel maar ik heb liever een vlot leesbare roman als De wilden dan een oertaai en mega saai intellectueel boek.Hou je van een vlot leesbare roman met een lach en een traan?Gewoon lezen dan deze aanrader. Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |
|
29 sep 2012 Gemaakt door: Sonjateun Gisteren schreef mijn Facebook vriendin Susanne Koster een prachtige recensie over "Openhartig" en deze wil ik hier graag plaatsen:Gistermiddag viel het boek "Openhartig" van Patricia Vlasman bij mij op de deurmat. In één dag heb ik het ademloos uitgelezen. Van spanning, van medeleven, van plaatsvervangende schaamte. Patricia is in staat om zonder vals sentiment te beschrijven hoe haar leven als hartpatiënte eruit ziet. Hartpatiënte. Als lezer heb je eigenlijk geen idee wat dat inhoudt. Tot je haar boek leest. Je hebt ook geen idee wat het betekent voor de naaste omgeving wanneer je samenleeft met iemand met een haperend hart. Een haperend hart dat overstroomt van liefde. Een haperend hart dat soms stokt, dat soms de slag verdubbelt, dat soms verdomd zeer doet. Een haperend hart dat onnozele, lompe, onnozele, onbehouwen, onfatsoenlijke, kortzichtige mensen en ja, ook artsen ontmoet. Patricia beschrijft dit alles in rauwheid die aan de randen van jouw gezonde hart blijft hangen. En opeens ben je weer Godsdankbaar voor je eigen gezondheid. Voor de gezondheid van je partner, van je kinderen, van je kleinkinderen en heb je groot respect voor een vrouw zoals zij. Ik kan "Openhartig" aan iedereen die houdt van het leven, die houdt van zijn geliefden, aanbevelen en ben Sonja Star-de Vries wederom dankbaar voor haar advies. Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |
|
20 jun 2013 Gemaakt door: ChantalH Het verhaal van het leven op de planeet die de Nieuwe Wereld wordt genoemd gaat verder in dit tweede deel van Patrick Ness' Chaos trilogie. De Nieuwe Wereld waar Herrie -de te horen gedachten van mannen- het dagelijkse leven beïnvloedt en stúúrt. Wanneer ontdekt wordt hoe de Herrie te onderdrukken, en zelfs bruikbaar toe te passen, blijkt dat een sterk (politiek) pressiemiddel. En dan blijkt dat de Herrie weliswaar een vervelende inbreuk op de individuele privacy betekent, maar dat het als misbruikt pressiemiddel voor de hele gemeenschap vele, vele malen kwalijker is. In de zo typische, beeldende verstelstijl (monologue interieur vanuit afwisselend Todd en Viola) komt de actie weer geweldig tot zijn recht. Todd en Viola zijn aangekomen in Nieuw Prentissoord, zo gedoopt door de voormalige Burgemeester uit Todds oude dorp die -zichzelf omgedoopt tot 'President'- in de stad Haven de macht heeft gegrepen. Todd en Viola worden gescheiden en consequent bij elkaar vandaan gehouden. Ze leiden ieder hun leven in een vrijheid die eigenlijk geen vrijheid is. De Burgemeester wil namelijk een ideale samenleving creëren, een paradijs, maar slaat daarbij geen acht op de wensen van de bevolking. Wie niet luistert, wordt gestraft. Zwáár gestraft. Nieuw Prentissoord begint steeds meer te lijken op een groot strafkamp. Iedereen wordt geïndoctrineerd door de Burgemeesters mooie praatjes. Mannen gechanteerd met de felbegeerde anti-Herrie medicijnen. Vrouwen verdwijnen omdat ze zonder Herrie niet te doorgronden en dus niet te vertrouwen zijn. Een groep genezeressen en een stel volgelingen vlucht de stad uit om onder leiding van madame Coyle de protestbeweging het Antwoord op te zetten. En dan is het hek goed van de dam. Voortdurend ligt Nieuw Prentissoord letterlijk onder vuur. Todd moet noodgedwongen werk verrichten voor de Burgemeester die grote plannen met hem heeft. Viola belandt ongewild onder de hoede van madame Coyle en haar Antwoord. Zo komen Todd en Viola feitelijk tegenover elkaar te staan. Gevangen in onmacht, beiden in de klauwen van manipulatoren van de bovenste plank. Verschillen Madame Coyle en de Burgemeester wel zoveel van elkaar? Hoe gerechtvaardigd zijn de verwoestende bomleggingen van het Antwoord eigenlijk? Gescheiden van elkaar zijn Todd en Viola aan hun innerlijke twijfels overgeleverd en de onzekerheid over elkaars lot maakt hen kwetsbaar voor manipulatie. Niets is meer zeker, alles bestaat enkel nog uit onmacht, geweld en wanhoop. Aan de neerwaartse spiraal lijkt geen einde te komen. En nét als dan toch het keerpunt lijkt bereikt nemen de dingen een dramatische wending die niemand heeft zien aankomen. Samenwerking met de vijand wordt dan een kwalijke, maar absoluut noodzakelijke concessie die Todd nooit voor mogelijk had gehouden. Op naar het derde en laatste deel: in augustus! tags: aangrijpend, intrigerend, spannend, verslavend, bijzonder 0 reacties Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |
|
19 jun 2013 Gemaakt door: son De auteur van dit boek is arts en weet waarover ze spreekt in de vertelling van hoofdpersonage Anya Crichton,zij is forensisch arts en is betrokken bij het onderzoek van een aantal gepleegde verkrachtingen en moorden. De verdenking ligt op de criminele familie Harbourn die meerdere keren zijn veroordeeld voor talloze criminele activiteiten. De 14 jarige Sophie Goodwin wordt zwaargewond voor haar huis gevonden en met spoed overgebracht naar het ziekenhuis, haar oudere zus is verkracht en vermoord. Een heel politieteam wordt ingezet om de vermoedelijke daders te pakken te krijgen maar dat is geen gemakkelijke taak. De Harbourn Four is de politie te slim af dankzij de berekenende manier van eensgezindheid binnen de familie. Veel personages en een verhaallijn wat me niet volledig in de greep had. Alles duurt te lang maar desondanks toch redelijk spannend, vandaar de 3 sterren. Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |
|
18 jun 2013 Gemaakt door: linda2008 Brrrr, je moet wel een sterke maag hebben om dit boek uit te lezen. Ik weet eigenlijk niet goed wat ik er van vind. Eerst was het boeiend en nieuw, daarna vreemd, luguber, angstaanjagend. Maar toch een heel goed verhaal! tags: aangrijpend, indrukwekkend, spannend, origineel 0 reacties Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |
|
18 jun 2013 Gemaakt door: yskonyn Cilla en Rolf Börjlind, de scenarioschrijvers van 'Beck' en 'Arne Dahl' hebben ook nog tijd gevonden om zelf wat te schrijven. Hun debuut, Springvloed, mag er zijn en leest vlot in de traditie van Lars Kepler en Hjorth Rosenfeldt. Hoofdpersonen zijn Olivia Rönning en Tom Stilton. Een politie-agente in opleiding en een aan lager wal geraakte ex-cop, een leuke combi. Samen raken ze betrokken bij het oplossen van een cold case, een nogal populair thrilleronderwerp. Het scenario van dit boek is uiteraard goed verzorgd en de spanning wordt verantwoord opgebouwd. Prettig leesvoer zonder literaire uitschieters. Keep it stupid and simple ...... tags: spannend, deskundig 0 reacties Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |
|
16 jun 2013 Gemaakt door: LeesVlinder Ik zat te twijfelen of ik dit boek nu 3 of 4 sterren zou geven maar uiteindelijk heb ik toch voor 3 sterren gekozen. Ik vond het boek net iets te voor de hand liggend. Ik had (onder andere na aanleiding van de titel en de flaptekst) verwacht dat het meer de de reunie te maken zou hebben dan voornamelijk met het leven van Sabine. Ook werd er in het verhaal teveel nadruk op de slechte kan van Olaf gelegd dat ik meteen al in de gaten had dat hij het niet zou zijn. Daarom heb ik gekozen voor 3 sterren ipv 4. Wel vroeg ik me af wie het dan wel gedaan kon hebben en had bij de schermutseling tussen Olaf en Sabine in de gaten wie het dan wel had gedaan.Het verhaal is vlot geschreven daardoor blijft het boek je vasthouden en blijf je gewoon lezen. Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |
|
16 jun 2013 Gemaakt door: ChantalH Weer een heerlijke historische feel-good roman van Marina Fiorato. Zich afspelend in een sfeervol neergezet 16e eeuws Venetië, een tijd waarin veel van de tegenwoordig zo kenmerkende architectuur van de waterstad zijn grondvesten vond. Fiorato verbindt in Het Venetiaans verbond op losse wijze feit en fictie met elkaar tot een vanzelfsprekend, meeslepend verhaal. Een romantisch verhaal om precies te zijn. Want de historische setting dient bij Fiorato vooral weer als decor waartegen zich een theologisch beschouwd onmogelijke liefde ontvouwt. Te midden van de ellende en paniek door de Zwarte Dood die de stad rondwaart vinden een half-Turkse vrouwelijke arts en een jonge mannelijke arts een betrekkelijke, maar haast idyllische veiligheid op het ziekeneiland Lazarretto Novo. Zij - Feyra- opgejaagd en ondergedoken, hij -Hannibal- vastbesloten de pest te verslaan. Na hun aanvankelijke afkeer vatten ze professionele respect voor elkaar, die geleidelijk uitgroeit tot liefde . Net als in haar voorganger Het raadsel van Botticelli geeft Fiorato haar roman een thrillerachtig tintje. Hier door een fictieve complottheorie uit te werken aan de hand van historische bekende en minder bekende feiten. Een wraakzuchtige sultan brengt de pest bewúst aan Venetiaanse wal en dat is wat hem betreft nog maar het begin van de Venetiaanse Apocalyps. Het is aan Feyra te achterhalen in welke vorm de stad door de drie overige Ruiters en voorbodes van de Apocalyps zal worden bestormd- en dit te voorkomen. Heel spannend of raadselachtig wordt het niet, aangezien de nadruk ook niet ligt op het complot als drijfveer voor het verhaal. Veel meer ligt de nadruk op het gevecht tegen de Zwarte Dood en het behoud van de prachtige stad- toen al. En de innerlijke verdeeldheid die Feyra als Turkse Venetiaanse voelt in een omgeving die zij van oorsprong als heidens en vijandelijk beschouwt. Zo verrassend en grappig als het sprankelende Het raadsel van Botticelli is deze nieuwe Fiorato niet. Toch is het boek zeker geen tegenvaller. Het is weer een filmisch verbeelde tour in het verleden, met een prachtig karakteristieke sfeer die een ieder die ooit in Venetië was zal herkennen en waarderen. Tel daar de klassieke romance bij op en je hebt perfect vakantieleesvoer in handen. tags: intrigerend, ontroerend, verslavend 0 reacties Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |
