Isabel Allende
Isabel Allende werd in 1942 uit Chileense ouders geboren in de Peruaanse hoofdstad Lima. In 1945 scheidden haar ouders en keerde haar moeder terug naar Chili met haar drie kinderen. Van 1953 tot 1958 woonde Isabel eerst in Bolivia en vervolgens in Libanon. In 1958 keerde zij terug naar Chili en maakte er de middelbare school af. Zij ontmoette daar haar latere echtgenoot Miguel Frías, met wie ze twee kinderen zou krijgen.
Vanaf 1967 werkte ze onder meer voor een feministisch vrouwenblad; ze publiceerde talrijke artikelen, kinderboeken en toneelstukken, en verzorgde verschillende televisieprogramma’s. Na de militaire staatsgreep in 1973, waarbij haar oom, president Salvador Allende, de dood vond, vestigde ze zich met haar gezin in Venezuela.
In 1981 vernam Isabel dat haar grootvader, inmiddels 99 jaar oud, op sterven lag. Ze begon hem een brief te schrijven die uiteindelijk in een manuscript voor een roman ontaardde: Het huis met de geesten. Haar debuut was een groot internationaal succes en het boek werd later verfilmd als The House of Spirits.
In 1987 scheidde Isabel van Miguel Frías, waarna ze in 1988 verhuisde naar de Verenigde Staten en hertrouwde met Willie Gordon.
In 1992 overleed Isabels dochter Paula. Deze aangrijpende gebeurtenis vormde een van de basiselementen van haar roman Paula en was de aanleiding voor de oprichting van de Isabel Allende Foundation (zie www.isabelallendefoundation.org).
Momenteel werkt Isabel als schrijfster en journaliste in San Francisco. Ze ontving verschillende literaire prijzen en sinds 2004 is zij ambassadrice van de Hans Christian Andersen-stichting.
(bron: www.isabelallende.nl)
|
25 jan 2012 Gemaakt door: JacquelinedeNijs Het eiland onder de zee is het verhaal van Zarité, een Caribische vrouw in de achttiende eeuw, die op haar negende als slavin wordt verkocht aan de Fransman Toulouse Valmorain, de eigenaar van een van de grootste suikerplantages in Haïti. Ze werkt voor zijn twee echtgenotes, verzorgt zijn zoontje en wordt zijn concubine. Als de slaven in opstand komen tegen hun onderdrukkers, kan Zarité‚ zich ontdoen van het juk van haar meester, maar omwille van zijn kinderen helpt ze Valmorain het eiland te ontvluchten. Ze doen eerst het levendige Havana aan, om zich vervolgens in het opbloeiende New Orleans te vestigen. Daar zal Zarité de liefde vinden en de weg vrijmaken voor het geluk waarnaar ze zo lang heeft verlangd. Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |
|
15 dec 2011 Gemaakt door: Andreo bevind me in Chili, het geboorteland van mijn grootmoeder, Nidia Vidal, waar de oceaan happen neemt van de aarde en het Zuid-Amerikaanse continent in eilanden uiteenvalt. Preciezer gezegd bevind ik me in Chiloé, in La Región de los Lagos, tussen de eenenveertigste en de drieënveertigste breedtecirkel op het zuidelijk halfrond, op een archipel met een oppervlakte van ongeveer negenduizend vierkante kilometer en met zo’n tweehonderdduizend inwoners, die stuk voor stuk kleiner zijn dan ik. " De negentienjarige Maya wordt om veiligheidsredenen door haar grootmoeder met Chileense roots naar Chiloé, een eiland in het zuiden van Chili gestuurd. De ogenschijnlijke rust van deze geïsoleerde plek steekt schril af tegen het harde straatleven van Las Vegas met zijn drugs en geweld dat Maya gewend is en waarvoor ze nu op de vlucht is. Haar oma heeft haar een schrift meegegeven waarin ze haar dagboek kan bijhouden. Zo kan ze erachter komen wat zij nu echt wil met haar leven. Op Chiloé woont Maya bij Manuel Arias, een oudere, stugge antropoloog die bezig is een boek te schrijven over de mythologie van het Chileense eiland. Ook hij worstelt met de demonen uit het verleden (de Chileense dictatuur). Isabel Allende heeft een aangrijpend verhaal geschreven over een jonge vrouw die de waarde van het leven opnieuw ontdekt. Met een groot inlevingsvermogen beschrijft ze de mensen om Maya heen: haar liefdevolle grootouders, haar verslaafde Las Vegas-maatje Freddy, haar geliefde Daniel, de norse Manuel Arias en de bewoners van het eiland (huisdieren en zeehonden inbegrepen), die haar leren luisteren naar de stem van de natuur. Moest ik vroeger niet met drugs en alcoholverslaafden gewerkt hebben dan zou het verhaal van Maya mij te hallucinant en overdreven geleken hebben. Nu lijkt het me zéér realistisch en zeker voor een wereldstad als Las Vegas. Volgens mij heeft de schrijfster een serieuze research gedaan. Het is dan ook een sfeervolle roman waarin rouw en overleven een heel belangrijke rol spelen. tags: aangrijpend 0 reacties Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |
|
20 nov 2011 Gemaakt door: Louise de Negri Een boek lezen voor school, deadline 21/11 Gemakkelijk te halen Tot ik op 50 pagina’s van het einde besloot te veranderen Vrijdag 18/11 ben ik begonnen aan een boek van Isabel Allende En het alleen maar neergelegd om te eten, naar de scouts te gaan en om te slapen Zelfs dat laatste klopte niet want ik las door tot 02.00 En zo las ik zondag tijdens het ontbijt de laatste 10 pagina’s
In het begin was het moeilijk te volgen en ben ik vaak een pagina terug gekeerd om het hele stuk eens te herlezen. Maar dit boek is schitterend opgebouwd. Aurora of met haar Chinese naam Lai-Ming heeft door een trauma haar eerst 5 levensjaren uit haar geheugen gebannen. Op een bepaalde leeftijd en na het bedrog van haar man te hebben ontdekt wil ze het mysterie van haar verleden ontrafelen. Ze doet dit door ons de geschiedenis te vertellen van haar familie. Het eerste deel gaat vooral over de familiegeschiedenis van voor haar geboorte te beginnend bij het grote bed van haar grootmoeder. Het tweede deel verteld over de periode tussen haar geboorte en haar 16 jaar. En het laatste deel gaat over de volgende 14 jaar. Alles wordt verteld alsof Aurora er zelf bij is geweest en soms associeert ze gebeurtenissen uit het verleden met gebeurtenissen die eigenlijk nog moeten komen. Pas helemaal op het einde heeft ze haar volledige geheugen terug, ze weet hoe haar trauma is ontstaan en welke personen het belangrijkst waren in die eerste 5 jaar.
Al lang wou ik het lezen Nu is het eindelijk gebeurd En ik heb genoten van "Portret in sepia". Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |
|
16 okt 2011 Gemaakt door: Julliet Dit boek maakt de geschiedenis begrijpelijk. Het is achteraf altijd gemakkelijk te oordelen en te veroordelen. Beestachtig hoe er in het verleden tegen Afrikanen werd aangekeken. Afschuwelijk hoe ze werden behandeld en moeten leven. Ik denk dat boek gaat over het leven van heel veel Afrikaanse vrouwen rond die tijd. De moeite, die veel blanken hadden met deze situatie, is goed verwoord. Stem op deze reactie!
Goed! (0) Slecht! (0) |
