Een mooi historisch portret van Delft in gouden tijden. Een dienstmeisje uit de lagere kringen maakt kennis met de hogere kringen in de maatschappij, de liefde en raakt vertwijfeld door wat ze ziet, voelt en meemaakt. Je leest eerst best het boek en de film achteraf schept het aanvullende kader. Een aanrader voor wie houdt van historische romantische boeken.

Dit boek kon mij niet bekoren. Wel heel beeldend geschreven, vooral al je Delft een beetje kent. Vond het echt een niemandalletje zo verzonnen, dat je er niks van gelooft. Wel makkelijk te lezen...in 1 dag zo.

Delft, 17de eeuw. In het huis van de bekende kunstschilder Johannes Vermeer wordt Griet aangenomen als dienstmeid. Ze heeft het niet makkelijk met de vrouw van Vermeer en met zijn inwonende schoonmoeder, die de plak zwaait. Om nog maar te zwijgen van één van de kinderen Vermeer. Ze moet zich ook schikken naar Tanneke, een oudere dienstmeid. Maar Griet heeft zo veel meer talent en aantrekkingskracht. Dat beseft ook de kunstschilder zelf, die haar meer en meer begint te vragen... Niet alleen het verhaal op zich is mooi (niet als literaire hoogvlieger), ook de omkadering. En Tracy Chevalier kàn schrijven: ze verstaat de kunst om de verschillende karakters te typeren en uit te spelen. Dat maakt het levendig. Ze houdt de vaart erin en weet een zekere spanning te creëren. Katholiek-protestant, arm en rijk, sterke familiebanden, standenverschil, het speelt allemaal een rol in deze prachtige historische roman. Telkens valt op hoe ingenieus Chevalier haar verhaal in elkaar heeft gezet: vele terloops vermelde fait-divers zijn later van betekenis. Langzaam verovert Griet haar plaats in het huishouden, al blijft het dansen op een slappe koord. Haar sterke persoonlijkheid komt knap uit de verf evenals Vermeers zwijgzaamheid en de lafheid van zijn schoonmoeder. Dit alles in combinatie met de zwakke positie van een dienstmeid, die de status van lijfeigene nauwelijks oversteeg. Van alles wat er gebeurde kon zij beschuldigd worden. Het laatste hoofdstuk springt 10 jaar verder in de tijd en is nog een laatste meesterlijke toets van de schrijfster.

Een heerlijk boek om je in te leven in het leven van een dienstmaagd in deze periode van de geschiedenis en tevens door haar ogen naar een beroemde schilder te kunnen kijken. Leuk is het om daarna de film te bekijken.

Ik had eerst de film bekeken en daarna pas het boek gelezen. Eigenlijk jammer, want je hebt overduidelijk het boek nodig om de film te begrijpen. Ik verstond werkelijk niks van de film, er gebeurde ook niets in. Maar toen ik het boek las, besefte ik de schoonheid van de film. Ik bekeek hem nog eens, en inderdaad de film was nu wel een succes, het zat hem immers in de details. Het boek zelf is een 'pareltje'. Echt prachtig geschreven, je leeft helemaal mee, je bent samen met het personage triestig, blij, verlegen, boos... Ook al gebeurt er niet echt iets tussen jan en griet, je riekt als het waar de gevoelens die ze stiekem voor mekaar hebben, wat prachtig is. Ik had nooit gedacht dat een boek waar enkel een beschrijving van gevoelens in plaats vindt zo mooi kon zijn.

Dit is een prachtig boek van Tracy Chevalier. Wanneer je het boek leest kan je je het allemaal levendig voorstellen. Het onzekere jonge meisje, Griet, moet gaan werken bij een rijke familie in Holland in de 17de Eeuw. Voor haar lijkt het als een droom waarin ze terecht komt. Haar hele leven lang heeft ze al te maken gehad met kleuren en tekeningetjes. Haar vader was immers een tegelschilder. Ze is altijd al gefascineerd geweest door kleuren en schilderijen. Maar nu ervaart ze van dichtbij hoe een leeg schildersdoek kan omgetoverd worden tot een kleurrijk schilderij. Ze leeft en werkt in hetzelfde huis als de schilder, Vermeer. Hij zelf toont vanaf het begin al interesse voor Griet. Doorheen het verhaal wordt hij opener tegenover haar. Hij leert haar kleuren maken en vertelt haar de magische geheimen van de kleuren op zijn schilderijen. Daarom vind ik dat je kunt zeggen dat het een 'magisch' boek is. Het einde is echter niet zo magisch. Griet beseft dat de wereld van Vermeer niet de hare is en beslist om te trouwen met de zoon van de slager. Dit is misschien wat teleurstellend maar ik moet toegeven dat Griet wel de meest realistische keuze maakte. Een vaste langdurige relatie met Vermeer was immers onmogelijk voor haar.

Om samen te vatten. Het is een meeslepend, 'magisch', diepgaand en ontroerend boek dat op het einde toch realistisch blijkt te zijn. Een echte aanrader dus.