Dit vond ik echt een zeer goed boek. Van het begin tot het eind wist het me vast te houden. Je blijft ondanks alles met Olivia mee leven. Ruth Newman heeft me ook met dit verhaal weer enorm weten te boeien.

In Noord-Korea, zo lees ik in Gestolen leven van Adam Johnson, wordt alles van bovenaf door één Leider, die als een Hemelse God wordt aanbeden, geregeld. Hij is de Grote Regisseur. Alles en iedereen die ook maar een fractie afwijkt van wat hij bepaalt, heeft een onmenselijk bestaan.Misschien hebben de haaien waarvan de vinnen levend worden afgehakt en dan weer levend in zee worden teruggesmeten, uiteindelijk nog een beter leven dan diegenen die afgevoerd worden en in onderaardse mijnen moeten wonen en werken met als enig bezit hun naakte lichaam. Het lezen van Gestolen leven is erbij misselijk worden, ik weet niet welk gelezen boek ik ooit erger heb gevonden.Toen ik in Gestolen leven gelezen had over de erbarmelijke toestand in de werkkampen, de voortdurende hongersnood, de stroomuitval, de volledige duisternis, de alles doordringende kou, de uitermate slechte hygiënische en krakkemikkige huiselijke omstandigheden, dacht ik aan de jongens en meisjes die worden weggehaald, de ouderen die worden weggevoerd naar een 'vakantieparadijs', de bevroren ledematen, de bloedtransfusies van de toch al bijna doden, de brute martelpraktijken, de achterdocht, de verdraaide waarheden, de Leider met krankzinnige opvattingen en de mensen die er leven. Ik dacht aan het totally nothing, aan de absolute waanzin van zo’n bestaan.De roman Gestolen leven van Adam Johnson speelt zich af in Noord-Korea en gaat over het leven van Pak Jun-do. Hoewel hij als jong kind geen opvoeding krijgt als een vreselijke wees, wordt hij wel als zodanig behandeld. Hij tracht te overleven in Noord-Korea en zal aan het einde, door een toevallige wending van het lot, de vrouw van zijn hart ontmoeten.In het eerste deel van Gestolen leven is er misschien enige verwarring over de betrekkingen met verschillende personen rond Pak Jun- Do en over het verspringen van de tijd. In het tweede deel wordt veel duidelijk en volgen er dramatische ontwikkelingen en ontmoetingen.Ondanks het feit dat Gestolen leven onnoemelijk actueel, absurd, gedurfd, fascinerend, vrijwel emotieloos en verschrikkelijk gruwelijk is, heb ik er ook een sprankje humor in kunnen ontdekken. Toen ik eenmaal in staat was om het levensverhaal van Pak Jun-do te relativeren, kon ik op het einde de parodie op de filmklassieker Casablanca erg waarderen.Hoewel het jaar 2012 amper is begonnen, verwacht ik dat Gestolen leven van Adam Johnson een met veel belangstelling gevolgd en veel besproken boek gaat worden.Wat mij betreft is het boek al 'hot', voordat het verschenen was.Citaat Gestolen leven Adam Johnson:" In het licht van de koplampen zagen ze een man uit de dierentuin wegrennen met een struisvogelei in zijn handen. Twee bewakers zaten hem de heuvel op achterna met schijnwerpers.'Heb je te doen met de man die genoeg honger heeft om te stelen?' vroeg commandant Ga, terwijl ze langsreden. 'Of met de mannen die hem te pakken moeten krijgen?''Is het eigenlijk niet de vogel die het meest lijdt?’ vroeg Sun-moon."

Het lezen in Kind van sneeuw van Eowyn Ivey van Uitgeverij Artemis is een belevenis in de wonderlijke wereld van de uitgestrektheid en verlatenheid van Alaska.Twee mensen, het oudere echtbaar Jack en Mabel, trotseren kou, sneeuw, ijs, eenzaamheid en honger. Ze hebben alleen elkaar en het verdriet om hun lang geleden doodgeboren kind.Op een dag zien ze voetsporen op hun erf, ze vangen een glimp op van een jong kind, ze zien haar licht als sneeuw zweven, is het werkelijkheid of is het hun verbeelding?Eowyn Ivey verteld in liefdevolle bewoordingen over het echtpaar Jack en Mabel en hun strijd om te overleven in de wildernis van de onbekende wereld van Alaska in 1920. Zij geeft ook bijzonder fraaie beschrijvingen over de Natuur, de dieren, het voedsel, de omgeving en de kleine dorpsgemeenschap. Bovenal heeft Eowyn Evey in Kind van sneeuw een mystieke sfeer getroffen die het boek iets sprookjesachtig geeft.

Op een of andere manier kan ik niet door dit boek heen komen. Heb het nu al 3 keer geprobeerd,maar elke keer als ik halverwege ben denk ik pff. Het houdt me niet vast op een of andere manier. Eigenlijk snap ik t niet helemaal,want de andere boeken van deze schrijfster vind ik tot nu toe wel heel mooi. Misschien een andere keer nog maar eens proberen.