Ik had nooit gedacht ooit zó te genieten van een boek waarin de hoofdpersoon de eigenaar van een Amerikaanse hamburgertent is. Maar Empire Falls grijpt je bij de strot. Empire Falls is een afgelegen stadje in Maine, waar doodgewone Amerikanen hard werken voor hun bestaan. Nou ja, doodgewone… wie geen duister geheim heeft, draagt een trauma met zich mee, heeft een onmogelijke liefde of worstelt met zichzelf (of met anderen). Ja eigenlijk tóch doodnormaal, maar juist de manier waarop al die diepere lagen worden onthuld, maakt het verhaal zo bijzonder. Het lot spint z’n web rond mensen die op het eerste gezicht niets met elkaar te maken hebben. De goeden lijden onder de slechten, en vooral die laatsten komen goed uit de verf in dit boek.

Hoofdpersoon Miles heeft bijvoorbeeld heel wat te stellen met zijn alcoholistische vader, zijn chagrijnige ex-vrouw en haar hijgerige nieuwe vriend, zijn macho politie-buurman en diens gladde zoontje, die rampzalig genoeg het vriendje is van Miles’ puberdochter Tick. Miles heeft zorgen om zijn stille dochter, die lijdt onder de scheiding van haar ouders. Met lede ogen ziet hij Tick elke dag vertrekken naar het typisch Amerikaanse gruwel-oord dat een High School is. De leraren moeten hier het hoofd boven water zien te houden tussen de strakke sociale pikorde van de pubers. Een rector en een tekenlerares doen alsof ze deze zwakkeren beschermen, maar eigenlijk hebben ze weinig zin om hun nek uit te steken voor deze no-no’s. En zo kom je bij het verrassende, gruwelijke en actuele slot van dit boek. En passant wacht ook Miles nog een schokkende verrassing. Het is een indrukwekkende prestatie van een schrijver van wie ik heel snel meer ga lezen.

Eindelijk heb ik dan Het Spel van de Engel gelezen. Natuurlijk wist ik dat dit boek immens populair is, maar daar ga ik niet meer op af als ik een boek uitkies. Een bestseller is tenslotte niet altijd een garantie op een goed verhaal. Maar zoveel belangstelling maakt je natuurlijk wel nieuwsgierig. Dus ging ik voor de bijl. En hoe.

Nu ik het boek uit heb, snap ik alle opschudding. Eigenlijk is er zelfs nog te weinig commotie rondom Zafon en zijn werk. Want hoe vaak lees je nu een boek dat álles heeft? Een geheimzinnig oud huis in het historische Barcelona als decor. Een noodlottige liefde, het ultieme verraad. En dan nog een aantal mysteries waar je als lezer heerlijk je tanden in kunt zetten. Een plot dat zich precies langzaam genoeg ontvouwt, en waarbij je steeds op het verkeerde been wordt gezet. En het slot; huiveringwekkend.

Zoveel perfectie dat het gaat vervelen, zou je haast zeggen. Maar zelfs dat minpunt heeft Het Spel van de Engel niet. Mijn exemplaar mag voortaan op een ereplaatsje in de boekenkast. En niemand mag hem lenen.

Er is weer een fantastisch boek uitgekomen in de serie Grote Verhalen Vertellers (www.groteverhalenvertellers.nl)! Dit nieuwste boek, ‘De Bibliotheek van onvervulde dromen’ van Peter Manseau, is een absolute aanrader. Zeker voor al die mensen die hebben genoten van ‘Het lot van de familie Meijer,’ uit dezelfde serie. Net zoals dat populaire boek van Charles Lewinksy, heeft ‘De Bibliotheek…’ Joodse hoofdpersonen en begint het verhaal ruim vóór de Tweede Wereldoorlog.

Het interessante is dat dit boek je meeneemt naar inktzwarte bladzijden uit de Joodse geschiedenis die niet bij iedereen bekend zijn. Want wat er in de Tweede Wereldoorlog gebeurd is, weten de meeste mensen wel, maar uit dit boek begrijp je dat het in Europa al ruim vóór Hitler van tijd tot tijd rage was om Joden over de kling te jagen. In ‘De Bibliotheek…’ volgen we de Joodse dichter Itsik, die geboren wordt tijdens zo’n geweldsexplosie, begin 20e eeuw.  Wat volgt is zijn prachtige, hartverscheurende en vaak ook supergrappige levensverhaal. Een leven vol avonturen, waarin hij elke dag aan de slagersdochter Sasja denkt. Zij is de vrouw die volgens hem voorbestemd is om zijn geliefde te worden, omdat ze aanwezig was bij zijn geboorte. Of Itsik nu ontvoerd wordt om te dienen in het leger van de Tsaar, honger lijdt in tijden van oorlog of onvrijwillig als verstekeling op de boot naar New York zit, zijn gedachten zijn bij Sasja, die hij alleen van een foto kent.

‘De Bibliotheek van onvervulde dromen’ is een meeslepend boek, maar tegelijkertijd is het humoristisch en luchtig van opzet. Zeker ook omdat de vertaler van Itsik’s memoires zich met zijn vele voetnoten niet erg op de achtergrond houdt. Deze vertaler blijkt een Katholieke student aan wie Itsik aan het eind van z’n leven zijn memoires heeft toevertrouwd. De mannen ontmoeten elkaar toevallig en kunnen niet méér van elkaar verschillen. Toch heeft het lot voor de hoogbejaarde Itsik nog één verrassing in petto. Zo vallen aan het einde alle puzzelstukjes magnifiek in elkaar en ben je als lezer enorm onder de indruk van dit schitterende boek.

Ik ben onderhand echt verslaafd aan de serie ‘Grote Verhalen Vertellers’ van Uitgeverij Signatuur. Naast boeken van de populaire Carlos Ruiz Zafón is in deze reeks een boek van een andere Spaanse auteur verschenen; Almudena Grandes. Haar roman ‘Het IJzig Hart’ is minstens net zo fantastisch als Zafóns Spel van de Engel en Schaduw van de Wind.

Het IJzig Hart neemt je mee naar het authentieke Spanje. Naar de zon, de olijfbomen, de wijn en de siësta, maar ook naar de duistere geheimen die in Spanje maar net onder de oppervlakte liggen. Als de machtige zakenman Julio Carrión overlijdt, ontdekt zijn jongste zoon Alváro op de begrafenis een onbekende mooie vrouw. Hij valt als een blok voor deze mysterieuze Raquel, maar weet niets van de geschiedenis van hun beide families, die in de Spaanse Burgeroorlog elk aan een andere kant stonden. Als de puzzelstukjes langzaam op hun plaats vallen, verdwijnt alle vaste grond onder Alváro’s voeten.

Als je er op vakantie bent, sta je er niet zo bij stil, maar er is in Spanje een lange periode geweest waarin mensen ongestraft slechte dingen konden doen. Pas toen dictator Franco in 1975 overleed, begon het land langzamerhand weer wat beschaafder te worden. Het IJzig Hart springt steeds van het heden naar de donkere jaren uit de Spaanse geschiedenis, en dan zonder waarschuwing weer terug. Samen met Alváro ontrafel je de geheimen uit het verleden van zijn eigen familie en die van Raquel, maar niets is wat het lijkt. Het boek is door die opzet zó spannend geworden dat je het heel moeilijk weg kunt leggen. Naast spannend is Het IJzig Hart ook nog eens ongelooflijk romantisch. Een zodanig onweerstaanbare combinatie dat je de maar liefst 834 pagina’s veel sneller hebt uitgelezen als je eigenlijk zou willen.

We want more!